намельчи́ть сов. надрабні́ць, надрабі́ць; (накрошить) накрышы́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

накры́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад накрышыць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падкрышы́ць, ‑крышу, ‑крышыш, ‑крышыць; зак., чаго.

Накрышыць дадаткова. Падкрышыць капусты. Падкрышыць тытуню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

укрышы́ць, укрышу, укрышыш, укрышыць; зак., што і чаго.

Накрышыць чаго‑н. у што‑н. Укрышыць цыбулі ў салату.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накры́шаны

1. накро́шенный; наре́занный; надроблённый;

2. намельчённый;

1, 2 см. накрышы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

nakruszyć

зак. накрышыць, надрабіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Нашыпулі́ць, нашыпуляць ’накрышыць; дробна насячы’ (Сл. ПЗБ). Ад шыпуліць ’дробна шчапаць, рэзаць, калоць’, што з літ. šipuliuoti ’шчапаць, біць’, гл. Лаўчутэ, Балтизмы, 74 (з л-рай).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wkroić

зак. нарэзаць; накрышыць (чаго ў што)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ukruszyć

зак.

1. пакрышыць; накрышыць; здрабніць;

2. адламіць; адкалупнуць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

накры́шваць несов.

1. в разн. знач. кроши́ть; (ножом — ещё) нареза́ть; (чего-л. твёрдое — ещё) дроби́ть;

2. (делать более мелким) мельчи́ть;

1, 2 см. накрышы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)