Воднага транспарту вышэйшыя навучальныя ўстановы 3/140; 10/283

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ВЫШЭ́ЙШЫЯ НАВУЧА́ЛЬНЫЯ ЎСТАНО́ВЫ (ВНУ). Рыхтуюць спецыялістаў вышэйшай кваліфікацыі для розных галін гаспадаркі, аховы здароўя, навукі, культуры, а таксама органаў дзярж. кіравання. Да ВНУ належаць ун-ты (у т. л. тэхн., мед., с.-г., пед.), ін-ты рознага профілю (інж., с.-г., маст. і інш.), акадэміі, кансерваторыі; у некат. краінах — каледжы, а таксама духоўныя ВНУ. Правобраз ВНУ — вышэйшыя для свайго часу філас. школы ант. перыяду, у якіх выкладанне вялося ў форме лекцый, гутарак і дыспутаў. Такую арг-цыю навучання перанялі сярэдневяковыя ун-ты, якія ўзніклі ў Зах. Еўропе ў 13 ст. У 16—17 ст. адбывалася пашырэнне спецыялізацыі ў вышэйшай школе. Пры ун-тах сталі ўзнікаць адносна самаст. навук. і практычныя школы. У 18 ст. значны ўплыў на змест і метады выкладання ў ВНУ аказалі ідэі В.​Гумбальта, рэалізаваныя ў практыцы Берлінскага універсітэта; склалася факультэцкая сістэма. У канцы 19 ст. пры ВНУ пачалі ўзнікаць н.-д. падраздзяленні. У 20 ст. факультэцкая сістэма будовы ВНУ набыла больш свабодны характар, многія ВНУ перайшлі на шматпрофільную форму арг-цыі работы аддзяленняў і кафедраў. Большасць вядучых сучасных ВНУ — гэта вучэбна-навукова-вытворчыя комплексы, якія даюць студэнтам адукацыю і магчымасць займацца навук. даследаваннямі. У большасці краін свету асноўны ўплыў на сістэму вышэйшай школы аказваюць ун-ты і ВНУ універсітэцкага статуса.

У Беларусі першай ВНУ была Віленская акадэмія (з 1579; гл. Віленскі універсітэт). З 1775 дзейнічала Гродзенская медыцынская акадэмія — першая на Беларусі ВНУ па падрыхтоўцы мед. персаналу. У 1812—20 на правах ВНУ дзейнічала Полацкая езуіцкая акадэмія. У 1848—64, 1919—25 працаваў Горы-Горацкі земляробчы ін-т (гл. Горы-Горацкая земляробчая школа, Беларуская сельскагаспадарчая акадэмія). Сталая сетка ВНУ на Беларусі сфарміравалася ў 1920—30-я г. (гл. раздзел Асвета ў арт. Беларусь). У 1996/97 навуч. г. на Беларусі 39 дзярж., 18 недзярж. ВНУ.

т. 4, с. 335

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Грамадзянскай авіяцыі вышэйшыя навучальныя ўстановы 3/583, 584; 10/283

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ІНДУСТРЫЯ́ЛЬНА-ПЕДАГАГІ́ЧНЫЯ НАВУЧА́ЛЬНЫЯ ЎСТАНО́ВЫ,

галіновая група вышэйшых і сярэдніх спец. навуч. устаноў, якія рыхтуюць выкладчыкаў для сістэмы прафес.-тэхн. адукацыі, а таксама для прац. і прафес. падрыхтоўкі вучняў агульнаадук. школ. Першая ВНУ у гэтай групе — Маскоўскі індустр.-пед. ін-т (1923—43). У 1930—33 індустр.-пед. ін-ты ўтвораны ў інш. гарадах. З 1943 сярэднюю спец. адукацыю па гэтым профілі даюць індустр.-пед. тэхнікумы. У Беларусі створаны індустр.-пед. тэхнікумы ў Мінску (з 1947), Пінску (1955), Віцебску (1969), якія 1.9.1996 пераўтвораны ў навуч. ўстановы павышанага тыпу — індустр.пед. каледжы (гл. Віцебскі індустрыяльна-педагагічны тэхнікум, Мінскі індустрыяльна-педагагічны каледж, Пінскі індустрыяльна-педагагічны каледж).

т. 7, с. 238

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ветэрынарныя і зоаветэрынарныя вышэйшыя навучальныя ўстановы 3/63; 9/474

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Аб пераважным прыёме ў вышэйшыя навучальныя ўстановы прадстаўнікоў пралетарыяту і бяднейшага сялянства» (пастанова, 1918) 12/385

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

камп’ютарызава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак.

Ажыццявіць (ажыццяўляць) камп’ютарызацыю.

К. навучальныя ўстановы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

навуча́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуча́льны навуча́льная навуча́льнае навуча́льныя
Р. навуча́льнага навуча́льнай
навуча́льнае
навуча́льнага навуча́льных
Д. навуча́льнаму навуча́льнай навуча́льнаму навуча́льным
В. навуча́льны (неадуш.)
навуча́льнага (адуш.)
навуча́льную навуча́льнае навуча́льныя (неадуш.)
навуча́льных (адуш.)
Т. навуча́льным навуча́льнай
навуча́льнаю
навуча́льным навуча́льнымі
М. навуча́льным навуча́льнай навуча́льным навуча́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навуча́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуча́льны навуча́льная навуча́льнае навуча́льныя
Р. навуча́льнага навуча́льнай
навуча́льнае
навуча́льнага навуча́льных
Д. навуча́льнаму навуча́льнай навуча́льнаму навуча́льным
В. навуча́льны (неадуш.)
навуча́льнага (адуш.)
навуча́льную навуча́льнае навуча́льныя (неадуш.)
навуча́льных (адуш.)
Т. навуча́льным навуча́льнай
навуча́льнаю
навуча́льным навуча́льнымі
М. навуча́льным навуча́льнай навуча́льным навуча́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вучэ́бна-навуча́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вучэ́бна-навуча́льны вучэ́бна-навуча́льная вучэ́бна-навуча́льнае вучэ́бна-навуча́льныя
Р. вучэ́бна-навуча́льнага вучэ́бна-навуча́льнай
вучэ́бна-навуча́льнае
вучэ́бна-навуча́льнага вучэ́бна-навуча́льных
Д. вучэ́бна-навуча́льнаму вучэ́бна-навуча́льнай вучэ́бна-навуча́льнаму вучэ́бна-навуча́льным
В. вучэ́бна-навуча́льны (неадуш.)
вучэ́бна-навуча́льнага (адуш.)
вучэ́бна-навуча́льную вучэ́бна-навуча́льнае вучэ́бна-навуча́льныя (неадуш.)
вучэ́бна-навуча́льных (адуш.)
Т. вучэ́бна-навуча́льным вучэ́бна-навуча́льнай
вучэ́бна-навуча́льнаю
вучэ́бна-навуча́льным вучэ́бна-навуча́льнымі
М. вучэ́бна-навуча́льным вучэ́бна-навуча́льнай вучэ́бна-навуча́льным вучэ́бна-навуча́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)