Воднага транспарту вышэйшыя навучальныя ўстановы 3/140; 10/283
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ВЫШЭ́ЙШЫЯ НАВУЧА́ЛЬНЫЯ ЎСТАНО́ВЫ (ВНУ). Рыхтуюць спецыялістаў вышэйшай кваліфікацыі для розных галін гаспадаркі, аховы здароўя, навукі, культуры, а таксама органаў дзярж. кіравання. Да ВНУ належаць ун-ты (у т. л. тэхн., мед., с.-г., пед.), ін-ты рознага профілю (інж., с.-г., маст. і інш.), акадэміі, кансерваторыі; у некат. краінах — каледжы, а таксама духоўныя ВНУ. Правобраз ВНУ — вышэйшыя для свайго часу філас. школы ант. перыяду, у якіх выкладанне вялося ў форме лекцый, гутарак і дыспутаў. Такую арг-цыю навучання перанялі сярэдневяковыя ун-ты, якія ўзніклі ў Зах. Еўропе ў 13 ст. У 16—17 ст. адбывалася пашырэнне спецыялізацыі ў вышэйшай школе. Пры ун-тах сталі ўзнікаць адносна самаст. навук. і практычныя школы. У 18 ст. значны ўплыў на змест і метады выкладання ў ВНУ аказалі ідэі В.Гумбальта, рэалізаваныя ў практыцы Берлінскага універсітэта; склалася факультэцкая сістэма. У канцы 19 ст. пры ВНУ пачалі ўзнікаць н.-д. падраздзяленні. У 20 ст. факультэцкая сістэма будовы ВНУ набыла больш свабодны характар, многія ВНУ перайшлі на шматпрофільную форму арг-цыі работы аддзяленняў і кафедраў. Большасць вядучых сучасных ВНУ — гэта вучэбна-навукова-вытворчыя комплексы, якія даюць студэнтам адукацыю і магчымасць займацца навук. даследаваннямі. У большасці краін свету асноўны ўплыў на сістэму вышэйшай школы аказваюць ун-ты і ВНУ універсітэцкага статуса.
У Беларусі першай ВНУ была Віленская акадэмія (з 1579; гл. Віленскі універсітэт). З 1775 дзейнічала Гродзенская медыцынская акадэмія — першая на Беларусі ВНУ па падрыхтоўцы мед. персаналу. У 1812—20 на правах ВНУ дзейнічала Полацкая езуіцкая акадэмія. У 1848—64, 1919—25 працаваў Горы-Горацкі земляробчы ін-т (гл. Горы-Горацкая земляробчая школа, Беларуская сельскагаспадарчая акадэмія). Сталая сетка ВНУ на Беларусі сфарміравалася ў 1920—30-я г. (гл. раздзел Асвета ў арт. Беларусь). У 1996/97 навуч. г. на Беларусі 39 дзярж., 18 недзярж. ВНУ.
т. 4, с. 335
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Грамадзянскай авіяцыі вышэйшыя навучальныя ўстановы 3/583, 584; 10/283
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ІНДУСТРЫЯ́ЛЬНА-ПЕДАГАГІ́ЧНЫЯ НАВУЧА́ЛЬНЫЯ ЎСТАНО́ВЫ,
галіновая група вышэйшых і сярэдніх спец. навуч. устаноў, якія рыхтуюць выкладчыкаў для сістэмы прафес.-тэхн. адукацыі, а таксама для прац. і прафес. падрыхтоўкі вучняў агульнаадук. школ. Першая ВНУ у гэтай групе — Маскоўскі індустр.-пед. ін-т (1923—43). У 1930—33 індустр.-пед. ін-ты ўтвораны ў інш. гарадах. З 1943 сярэднюю спец. адукацыю па гэтым профілі даюць індустр.-пед. тэхнікумы. У Беларусі створаны індустр.-пед. тэхнікумы ў Мінску (з 1947), Пінску (1955), Віцебску (1969), якія 1.9.1996 пераўтвораны ў навуч. ўстановы павышанага тыпу — індустр.пед. каледжы (гл. Віцебскі індустрыяльна-педагагічны тэхнікум, Мінскі індустрыяльна-педагагічны каледж, Пінскі індустрыяльна-педагагічны каледж).
т. 7, с. 238
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Ветэрынарныя і зоаветэрынарныя вышэйшыя навучальныя ўстановы 3/63; 9/474
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
«Аб пераважным прыёме ў вышэйшыя навучальныя ўстановы прадстаўнікоў пралетарыяту і бяднейшага сялянства» (пастанова, 1918) 12/385
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
камп’ютарызава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак.
Ажыццявіць (ажыццяўляць) камп’ютарызацыю.
К. навучальныя ўстановы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
навуча́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
навуча́льны |
навуча́льная |
навуча́льнае |
навуча́льныя |
| Р. |
навуча́льнага |
навуча́льнай навуча́льнае |
навуча́льнага |
навуча́льных |
| Д. |
навуча́льнаму |
навуча́льнай |
навуча́льнаму |
навуча́льным |
| В. |
навуча́льны (неадуш.) навуча́льнага (адуш.) |
навуча́льную |
навуча́льнае |
навуча́льныя (неадуш.) навуча́льных (адуш.) |
| Т. |
навуча́льным |
навуча́льнай навуча́льнаю |
навуча́льным |
навуча́льнымі |
| М. |
навуча́льным |
навуча́льнай |
навуча́льным |
навуча́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
навуча́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
навуча́льны |
навуча́льная |
навуча́льнае |
навуча́льныя |
| Р. |
навуча́льнага |
навуча́льнай навуча́льнае |
навуча́льнага |
навуча́льных |
| Д. |
навуча́льнаму |
навуча́льнай |
навуча́льнаму |
навуча́льным |
| В. |
навуча́льны (неадуш.) навуча́льнага (адуш.) |
навуча́льную |
навуча́льнае |
навуча́льныя (неадуш.) навуча́льных (адуш.) |
| Т. |
навуча́льным |
навуча́льнай навуча́льнаю |
навуча́льным |
навуча́льнымі |
| М. |
навуча́льным |
навуча́льнай |
навуча́льным |
навуча́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вучэ́бна-навуча́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вучэ́бна-навуча́льны |
вучэ́бна-навуча́льная |
вучэ́бна-навуча́льнае |
вучэ́бна-навуча́льныя |
| Р. |
вучэ́бна-навуча́льнага |
вучэ́бна-навуча́льнай вучэ́бна-навуча́льнае |
вучэ́бна-навуча́льнага |
вучэ́бна-навуча́льных |
| Д. |
вучэ́бна-навуча́льнаму |
вучэ́бна-навуча́льнай |
вучэ́бна-навуча́льнаму |
вучэ́бна-навуча́льным |
| В. |
вучэ́бна-навуча́льны (неадуш.) вучэ́бна-навуча́льнага (адуш.) |
вучэ́бна-навуча́льную |
вучэ́бна-навуча́льнае |
вучэ́бна-навуча́льныя (неадуш.) вучэ́бна-навуча́льных (адуш.) |
| Т. |
вучэ́бна-навуча́льным |
вучэ́бна-навуча́льнай вучэ́бна-навуча́льнаю |
вучэ́бна-навуча́льным |
вучэ́бна-навуча́льнымі |
| М. |
вучэ́бна-навуча́льным |
вучэ́бна-навуча́льнай |
вучэ́бна-навуча́льным |
вучэ́бна-навуча́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)