палітэ́хнікум, ‑а, м.

Сярэдняя політэхнічная навучальная ўстанова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гімна́зія, -і, мн. -і, -зій, ж.

Агульнаадукацыйная сярэдняя навучальная ўстанова з паглыбленым вывучэннем некаторых прадметаў.

Жаночая г.

|| прым. гімназі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

uczelnia

ж. навучальная ўстанова;

wyższa uczelnia — вышэйшая навучальная ўстанова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

кале́дж, -а, мн. -ы, -аў, м.

Вышэйшая або сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова адукацыі.

Вышэйшы дзяржаўны к. сувязі.

К. бізнесу і права.

Харэаграфічны к.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ліцэ́й, ‑я, н.

1. Сярэдняя (або вышэйшая юрыдычная) мужчынская навучальная ўстанова закрытага тыпу ў дарэвалюцыйнай Расіі для дзяцей дваран. Царска-сельскі ліцэй.

2. Сярэдняя навучальная ўстанова ў некаторых краінах Заходняй Еўропы.

[Ад грэч. Lykeion — назва школы ў Старажытнай Грэцыі паблізу храма Апалона Лікейскага, дзе вучыў Арыстоцель.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камву́з, ‑а, м.

Вышэйшая партыйная навучальная ўстанова ў 1920–1930 гг.

[Скарачэнне рускіх слоў: коммунистическое высшее учебное заведение.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навуча́льны, -ая, -ае.

1. Які мае адносіны да вучобы, навучання.

Н. год.

Навучальная ўстанова.

Н. дапаможнік.

2. Які кіруе вучэбным працэсам.

Загадчык навучальнай часткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

навуча́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуча́льны навуча́льная навуча́льнае навуча́льныя
Р. навуча́льнага навуча́льнай
навуча́льнае		 навуча́льнага навуча́льных
Д. навуча́льнаму навуча́льнай навуча́льнаму навуча́льным
В. навуча́льны (неадуш.)
навуча́льнага (адуш.)		 навуча́льную навуча́льнае навуча́льныя (неадуш.)
навуча́льных (адуш.)
Т. навуча́льным навуча́льнай
навуча́льнаю		 навуча́льным навуча́льнымі
М. навуча́льным навуча́льнай навуча́льным навуча́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навуча́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуча́льны навуча́льная навуча́льнае навуча́льныя
Р. навуча́льнага навуча́льнай
навуча́льнае		 навуча́льнага навуча́льных
Д. навуча́льнаму навуча́льнай навуча́льнаму навуча́льным
В. навуча́льны (неадуш.)
навуча́льнага (адуш.)		 навуча́льную навуча́льнае навуча́льныя (неадуш.)
навуча́льных (адуш.)
Т. навуча́льным навуча́льнай
навуча́льнаю		 навуча́льным навуча́льнымі
М. навуча́льным навуча́льнай навуча́льным навуча́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кале́ж, ‑а, м.

Сярэдняя навучальная ўстанова ў Францыі, Бельгіі, Швейцарыі і інш.

[Фр. collège.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)