міні́раванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. мініраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

міні́раваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад мініраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

mine​3 [maɪn] v.

1. здабыва́ць (выкапні)

2. міні́раваць, закла́дваць мі́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

minować

незак. мініраваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

miníeren vt вайск. міні́раваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vermínen vt вайск. міні́раваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

podminować

незак. мініраваць, падкладаць міну

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

unterminíeren vt

1) вайск. міні́раваць, падво́дзіць мі́ну (пад што-н.)

2) падрыва́ць (эканоміку, аўтарытэт)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)