бі́тумна-мінера́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бі́тумна-мінера́льны |
бі́тумна-мінера́льная |
бі́тумна-мінера́льнае |
бі́тумна-мінера́льныя |
| Р. |
бі́тумна-мінера́льнага |
бі́тумна-мінера́льнай
бі́тумна-мінера́льнае |
бі́тумна-мінера́льнага |
бі́тумна-мінера́льных |
| Д. |
бі́тумна-мінера́льнаму |
бі́тумна-мінера́льнай |
бі́тумна-мінера́льнаму |
бі́тумна-мінера́льным |
| В. |
бі́тумна-мінера́льны (неадуш.)
бі́тумна-мінера́льнага (адуш.) |
бі́тумна-мінера́льную |
бі́тумна-мінера́льнае |
бі́тумна-мінера́льныя (неадуш.)
бі́тумна-мінера́льных (адуш.) |
| Т. |
бі́тумна-мінера́льным |
бі́тумна-мінера́льнай
бі́тумна-мінера́льнаю |
бі́тумна-мінера́льным |
бі́тумна-мінера́льнымі |
| М. |
бі́тумна-мінера́льным |
бі́тумна-мінера́льнай |
бі́тумна-мінера́льным |
бі́тумна-мінера́льных |
Іншыя варыянты:
біту́мна-мінера́льны.
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
біту́мна-мінера́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
біту́мна-мінера́льны |
біту́мна-мінера́льная |
біту́мна-мінера́льнае |
біту́мна-мінера́льныя |
| Р. |
біту́мна-мінера́льнага |
біту́мна-мінера́льнай
біту́мна-мінера́льнае |
біту́мна-мінера́льнага |
біту́мна-мінера́льных |
| Д. |
біту́мна-мінера́льнаму |
біту́мна-мінера́льнай |
біту́мна-мінера́льнаму |
біту́мна-мінера́льным |
| В. |
біту́мна-мінера́льны (неадуш.)
біту́мна-мінера́льнага (адуш.) |
біту́мна-мінера́льную |
біту́мна-мінера́льнае |
біту́мна-мінера́льныя (неадуш.)
біту́мна-мінера́льных (адуш.) |
| Т. |
біту́мна-мінера́льным |
біту́мна-мінера́льнай
біту́мна-мінера́льнаю |
біту́мна-мінера́льным |
біту́мна-мінера́льнымі |
| М. |
біту́мна-мінера́льным |
біту́мна-мінера́льнай |
біту́мна-мінера́льным |
біту́мна-мінера́льных |
Іншыя варыянты:
бі́тумна-мінера́льны.
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тук, -у, м.
1. Растоплены тлушч.
Мачаць бульбу ў т.
2. Мінеральнае ўгнаенне.
|| прым. ту́кавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льны |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льная |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнае |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льныя |
| Р. |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнага |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнай
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнае |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнага |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льных |
| Д. |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнаму |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнай |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнаму |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льным |
| В. |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льны (неадуш.)
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнага (адуш.) |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льную |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнае |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льныя (неадуш.)
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льных (адуш.) |
| Т. |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льным |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнай
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнаю |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льным |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнымі |
| М. |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льным |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льнай |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льным |
бялко́ва-вітамі́нна-мінера́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
суперфасфа́т, ‑у, М ‑фаце, м.
Мінеральнае ўгнаенне, якое атрымліваецца шляхам апрацоўкі фасфатаў кіслотамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
псеўдамарфо́за, ‑ы, ж.
Спец. Мінеральнае ўтварэнне, форма якога не адпавядае яго ўнутранай будове і саставу.
[Ад псеўда і грэч. morphē — форма.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
на́фта, -ы, ДМ -фце, ж.
Мінеральнае вадкае масляністае гаручае рэчыва, якое ўжываецца як паліва, а таксама як сыравіна, з якой атрымліваюць розныя прадукты (бензін, газу і пад.).
|| прым. на́фтавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фотаге́н, ‑у, м.
Уст. Мінеральнае масла, атрыманае перагонкай нафты, смалы і інш., якое ўжывалася для асвятлення.
[Ад грэч. phos, phōtós — святло і génos — род.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гіпс, -у, м.
1. Мінеральнае рэчыва белага ці жоўтага колеру.
Пласт гіпсу.
2. Скульптурны злепак з такога рэчыва.
3. Хірургічная павязка з такога рэчыва, якую накладваюць пры пераломах, вывіхах.
Нага ў гіпсе.
|| прым. гі́псавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
АМАФО́С,
канцэнтраванае фосфарна-азотнае мінеральнае ўгнаенне. Атрымліваецца нейтралізацыяй фосфарнай к-ты аміякам. Мае (у %) 9—12 азоту, 35,5—50 засваяльнага пентаксіду фосфару. Высокаэфектыўнае для ўсіх с.-г. культур на любых глебах. Кампанент тукаў.
т. 1, с. 308
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)