МОНАГЕНІ́ЗМ,

(ад мона... + грэч. genos род, паходжанне), антрапалагічная тэорыя пра адзінства паходжання чалавецтва і кроўнай роднасці яго рас (процілеглая тэорыя — полігенізм). Гл. таксама Расы.

т. 10, с. 517

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МОНАЦЭНТРЫ́ЗМ,

(ад мона... + цэнтр), вучэнне ў антрапалогіі аб паходжанні чалавека сучаснага тыпу (Homo sapiens) і чалавечых рас ад адной формы стараж. чалавека на адной тэрыторыі (процілеглае вучэнне — поліцэнтрызм). Гл. таксама Расы.

т. 10, с. 519

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МОНАСЕМІ́Я (ад мона... + грэч. sema знак),

наяўнасць у слова ці інш. моўнай адзінкі толькі аднаго значэння. Звычайна монасемічнасць уласціва тэрмінам (напр., косінус, сінонім, саленоід). Слова, якое мае некалькі значэнняў, лічыцца полісемічным (гл. Полісемія).

П.П.Шуба.

т. 10, с. 518

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

монааксігена́зы

(ад мона + аксігеназы)

тое, што і гідраксілазы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

монануклеаты́ды

(ад мона- + нуклеатыды)

тое, што і нуклеатыды.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

монафелі́ты

(ад мона- + гр. thelema = воля)

прыхільнікі монафеліцтва.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

монафізі́ты

(ад мона- + гр. physis = прырода)

прыхільнікі монафізіцтва.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

монагене́з

(ад мона- + -генез)

адна радаслоўная, супольнасць, аднолькавасць паходжання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

монагідра́т

(ад мона- + гідрат)

бязводная серная кіслата, бясколернае алеістае рэчыва.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

монатэі́зм

(ад мона- + тэізм)

рэлігія, якая прызнае адзінабожжа (проціл. політэізм).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)