Мятла́цца, метла́цца ’матляцца’ (ТС). У выніку кантамінацыі метли ’мятла’ і матляцца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пома́тываться (час ад ча́су) мата́цца, матля́цца; (час ад ча́су) целяпа́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Метлюха́цца ’матляцца, хістацца’ (ТС). Да матла́ць (гл.). Параўн. рус. вяц., урал. метлеси́ть; свярдл., перм. метлеси́ться ’надакучліва матляцца перад вачыма’, урал. метлеши́ть ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

матля́нне ср.

1. мота́ние; болта́ние; см. матля́ць;

2. болта́ние, мота́ние; трепа́ние, трепыха́ние; см. матля́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ківіля́ць ’чыкільгаць, матляцца пры хадзьбе’ (ТС), рус. ковылять няяснага паходжання.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вы́брындзіцца ’калі ў падоле адзежыны рубец абаб’ецца ды ніткі целяпаюцца’ (КЭС, лаг.). Да бры́ндаць ’матляцца’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Метлюхава́ць, метлюхова́ць ’іграць’ (ТС). У выніку кантамінацыі лексем метлюха́цца ’матляцца’ і польск. motłoch ’натоўп, зграя’, metlować ’дурыць галаву, рабіць галас, баламуціць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Матыля́цца ’матляцца’, ’танцаваць (толькі ў адзін бок)’ (клец., Жыв. сл.), матыля́ць ’біць, узмахваючы’ (Нас.), ’махаць’ (шчуч., Сцяшк. Сл.). Да матляць < мата́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

bámmeln vi

1) разм. матля́цца, целяпа́цца, гайда́цца, вісе́ць

2) дрыжа́ць (ад страху)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dangle

[ˈdæŋgəl]

v.

1) целяпа́цца, матля́цца, во́льна зьвіса́ць

2) Figur. круці́цца каля каго́; упада́ць, уляга́ць за кім

3) целяпа́ць чым, матля́ць чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)