параўна́льна-марфалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. параўна́льна-марфалагі́чны параўна́льна-марфалагі́чная параўна́льна-марфалагі́чнае параўна́льна-марфалагі́чныя
Р. параўна́льна-марфалагі́чнага параўна́льна-марфалагі́чнай
параўна́льна-марфалагі́чнае
параўна́льна-марфалагі́чнага параўна́льна-марфалагі́чных
Д. параўна́льна-марфалагі́чнаму параўна́льна-марфалагі́чнай параўна́льна-марфалагі́чнаму параўна́льна-марфалагі́чным
В. параўна́льна-марфалагі́чны (неадуш.)
параўна́льна-марфалагі́чнага (адуш.)
параўна́льна-марфалагі́чную параўна́льна-марфалагі́чнае параўна́льна-марфалагі́чныя (неадуш.)
параўна́льна-марфалагі́чных (адуш.)
Т. параўна́льна-марфалагі́чным параўна́льна-марфалагі́чнай
параўна́льна-марфалагі́чнаю
параўна́льна-марфалагі́чным параўна́льна-марфалагі́чнымі
М. параўна́льна-марфалагі́чным параўна́льна-марфалагі́чнай параўна́льна-марфалагі́чным параўна́льна-марфалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фанеты́чна-марфалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фанеты́чна-марфалагі́чны фанеты́чна-марфалагі́чная фанеты́чна-марфалагі́чнае фанеты́чна-марфалагі́чныя
Р. фанеты́чна-марфалагі́чнага фанеты́чна-марфалагі́чнай
фанеты́чна-марфалагі́чнае
фанеты́чна-марфалагі́чнага фанеты́чна-марфалагі́чных
Д. фанеты́чна-марфалагі́чнаму фанеты́чна-марфалагі́чнай фанеты́чна-марфалагі́чнаму фанеты́чна-марфалагі́чным
В. фанеты́чна-марфалагі́чны (неадуш.)
фанеты́чна-марфалагі́чнага (адуш.)
фанеты́чна-марфалагі́чную фанеты́чна-марфалагі́чнае фанеты́чна-марфалагі́чныя (неадуш.)
фанеты́чна-марфалагі́чных (адуш.)
Т. фанеты́чна-марфалагі́чным фанеты́чна-марфалагі́чнай
фанеты́чна-марфалагі́чнаю
фанеты́чна-марфалагі́чным фанеты́чна-марфалагі́чнымі
М. фанеты́чна-марфалагі́чным фанеты́чна-марфалагі́чнай фанеты́чна-марфалагі́чным фанеты́чна-марфалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фане́тыка-марфалагі́чны лингв. фоне́тико-морфологи́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

морфологи́ческий марфалагі́чны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

словафо́рма, ‑ы, ж.

Марфалагічны варыянт слова, які дае магчымасць спалучацца з іншымі словаформамі і ўтвараць фразы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

morfologiczny

марфалагічны;

skład morfologiczny krwi — марфалагічны склад крыві

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Вэ́ндзаць ’пракурваць на дыме мяса, вэндзіць’ (КЭС, лаг.), вэ́ндзаны. Таго ж паходжання, што і вэ́ндзіць (гл.), г. зн. запазычанне з польск. мовы (але вэ́ндзаць адлюстроўвае іншы марфалагічны дзеяслоўны тып). Але паколькі ў польск. мове іменна такой формы няма (гл. Варш. сл.), то можна лічыць, што ў бел. мове гэта марфалагічны неалагізм.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

МАШЫ́ННЫ ПЕРАКЛА́Д,

пераклад тэкстаў з адной мовы на другую з дапамогай ЭВМ. Працэс складаецца з аналізу тэксту на ўваходнай мове з пераўтварэннем яго ва ўнутранае (камп’ютэрнае) выяўленне і сінтэзу тэксту на выхадной мове. Задача М.п. з’яўляецца класічнай праблемай штучнага інтэлекту і прыкладной лінгвістыкі.

1-ы этап М.п. зводзіцца да марфалагічнага, сінтаксічнага і семантычнага аналізу зыходнага тэксту: слоўныя формы апрацоўваюцца з мэтай атрымання граматычнай і семантычнай інфармацыі і на яе аснове будуецца сінтаксічная структура кожнага сказа, пасля чаго атрыманая інфармацыя пераўтвараецца ва ўнутранае выяўленне, зададзенае семантычным графам, вяршынямі якога з’яўляюцца паняцці, а дугамі — суадносіны паміж імі. На 2-м этапе праводзіцца сінтаксічны і марфалагічны сінтэз сказаў на выхадной мове на аснове пабудаванага семантычнага графа. Пры гэтым спачатку фарміруюцца паслядоўнасці заведама сумежных слоў, якія аб’ядноўваюцца ў прыведзеныя групы слоў (напр., групы дзейніка, выказніка) і ўпарадкоўваюцца з улікам пэўных правіл расстаноўкі Марфалагічны сінтэз слоў рэалізуецца як працэс, адваротны марфалагічнаму аналізу.

Літ.:

Совпель И.В. Инженерно-лингвистические принципы, методы и алгоритмы автоматической переработки текста. Мн., 1991.

С.​Ф.​Ліпніцкі.

т. 10, с. 239

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПЕНК ((Penck) Вальтар) (30.8.1888, Вена — 29.9.1923),

нямецкі геолаг і геамарфолаг, адзін з заснавальнікаў ням. геамарфалагічнай школы. Сын А.Пенка. З 1914 у Лейпцыгскім ун-це, у 1915—18 праф. Стамбульскага ун-та. Вывучаў геамарфалогію і геалогію Андаў, Гавайскіх а-воў, Апенінаў, Сіцыліі. М. Азіі, Сярэдняй Еўропы і інш. рэгіёнаў. Навук. працы па ўплыве верт. рухаў зямной кары і дэнудацыйных працэсаў на фарміраванне рэльефу. Прапанаваў марфалагічны аналіз як адзін з метадаў вывучэння рэльефу.

т. 12, с. 267

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

morfologia

ж. марфалогія;

morfologia krwi — марфалагічны аналіз крыві

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)