параўна́льна-марфалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
параўна́льна-марфалагі́чны |
параўна́льна-марфалагі́чная |
параўна́льна-марфалагі́чнае |
параўна́льна-марфалагі́чныя |
| Р. |
параўна́льна-марфалагі́чнага |
параўна́льна-марфалагі́чнай параўна́льна-марфалагі́чнае |
параўна́льна-марфалагі́чнага |
параўна́льна-марфалагі́чных |
| Д. |
параўна́льна-марфалагі́чнаму |
параўна́льна-марфалагі́чнай |
параўна́льна-марфалагі́чнаму |
параўна́льна-марфалагі́чным |
| В. |
параўна́льна-марфалагі́чны (неадуш.) параўна́льна-марфалагі́чнага (адуш.) |
параўна́льна-марфалагі́чную |
параўна́льна-марфалагі́чнае |
параўна́льна-марфалагі́чныя (неадуш.) параўна́льна-марфалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
параўна́льна-марфалагі́чным |
параўна́льна-марфалагі́чнай параўна́льна-марфалагі́чнаю |
параўна́льна-марфалагі́чным |
параўна́льна-марфалагі́чнымі |
| М. |
параўна́льна-марфалагі́чным |
параўна́льна-марфалагі́чнай |
параўна́льна-марфалагі́чным |
параўна́льна-марфалагі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фанеты́чна-марфалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фанеты́чна-марфалагі́чны |
фанеты́чна-марфалагі́чная |
фанеты́чна-марфалагі́чнае |
фанеты́чна-марфалагі́чныя |
| Р. |
фанеты́чна-марфалагі́чнага |
фанеты́чна-марфалагі́чнай фанеты́чна-марфалагі́чнае |
фанеты́чна-марфалагі́чнага |
фанеты́чна-марфалагі́чных |
| Д. |
фанеты́чна-марфалагі́чнаму |
фанеты́чна-марфалагі́чнай |
фанеты́чна-марфалагі́чнаму |
фанеты́чна-марфалагі́чным |
| В. |
фанеты́чна-марфалагі́чны (неадуш.) фанеты́чна-марфалагі́чнага (адуш.) |
фанеты́чна-марфалагі́чную |
фанеты́чна-марфалагі́чнае |
фанеты́чна-марфалагі́чныя (неадуш.) фанеты́чна-марфалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
фанеты́чна-марфалагі́чным |
фанеты́чна-марфалагі́чнай фанеты́чна-марфалагі́чнаю |
фанеты́чна-марфалагі́чным |
фанеты́чна-марфалагі́чнымі |
| М. |
фанеты́чна-марфалагі́чным |
фанеты́чна-марфалагі́чнай |
фанеты́чна-марфалагі́чным |
фанеты́чна-марфалагі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фане́тыка-марфалагі́чны лингв. фоне́тико-морфологи́ческий
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
морфологи́ческий марфалагі́чны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
словафо́рма, ‑ы, ж.
Марфалагічны варыянт слова, які дае магчымасць спалучацца з іншымі словаформамі і ўтвараць фразы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
morfologiczny
марфалагічны;
skład morfologiczny krwi — марфалагічны склад крыві
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Вэ́ндзаць ’пракурваць на дыме мяса, вэндзіць’ (КЭС, лаг.), вэ́ндзаны. Таго ж паходжання, што і вэ́ндзіць (гл.), г. зн. запазычанне з польск. мовы (але вэ́ндзаць адлюстроўвае іншы марфалагічны дзеяслоўны тып). Але паколькі ў польск. мове іменна такой формы няма (гл. Варш. сл.), то можна лічыць, што ў бел. мове гэта марфалагічны неалагізм.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
МАШЫ́ННЫ ПЕРАКЛА́Д,
пераклад тэкстаў з адной мовы на другую з дапамогай ЭВМ. Працэс складаецца з аналізу тэксту на ўваходнай мове з пераўтварэннем яго ва ўнутранае (камп’ютэрнае) выяўленне і сінтэзу тэксту на выхадной мове. Задача М.п. з’яўляецца класічнай праблемай штучнага інтэлекту і прыкладной лінгвістыкі.
1-ы этап М.п. зводзіцца да марфалагічнага, сінтаксічнага і семантычнага аналізу зыходнага тэксту: слоўныя формы апрацоўваюцца з мэтай атрымання граматычнай і семантычнай інфармацыі і на яе аснове будуецца сінтаксічная структура кожнага сказа, пасля чаго атрыманая інфармацыя пераўтвараецца ва ўнутранае выяўленне, зададзенае семантычным графам, вяршынямі якога з’яўляюцца паняцці, а дугамі — суадносіны паміж імі. На 2-м этапе праводзіцца сінтаксічны і марфалагічны сінтэз сказаў на выхадной мове на аснове пабудаванага семантычнага графа. Пры гэтым спачатку фарміруюцца паслядоўнасці заведама сумежных слоў, якія аб’ядноўваюцца ў прыведзеныя групы слоў (напр., групы дзейніка, выказніка) і ўпарадкоўваюцца з улікам пэўных правіл расстаноўкі Марфалагічны сінтэз слоў рэалізуецца як працэс, адваротны марфалагічнаму аналізу.
Літ.:
Совпель И.В. Инженерно-лингвистические принципы, методы и алгоритмы автоматической переработки текста. Мн., 1991.
С.Ф.Ліпніцкі.
т. 10, с. 239
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПЕНК ((Penck) Вальтар) (30.8.1888, Вена — 29.9.1923),
нямецкі геолаг і геамарфолаг, адзін з заснавальнікаў ням. геамарфалагічнай школы. Сын А.Пенка. З 1914 у Лейпцыгскім ун-це, у 1915—18 праф. Стамбульскага ун-та. Вывучаў геамарфалогію і геалогію Андаў, Гавайскіх а-воў, Апенінаў, Сіцыліі. М. Азіі, Сярэдняй Еўропы і інш. рэгіёнаў. Навук. працы па ўплыве верт. рухаў зямной кары і дэнудацыйных працэсаў на фарміраванне рэльефу. Прапанаваў марфалагічны аналіз як адзін з метадаў вывучэння рэльефу.
т. 12, с. 267
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
morfologia
ж. марфалогія;
morfologia krwi — марфалагічны аналіз крыві
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)