відаво́чны, -ая, -ае.

1. Яўны, прыметны.

Відавочная мана.

2. Бясспрэчны.

В. факт.

|| наз. відаво́чнасць, -і, ж. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

deceit [dɪˈsi:t] n. ашука́нства; мана́, падма́н; хлусня́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

відаво́чны очеви́дный, я́вный, самоочеви́дный; ви́димый; определённый;

~ная мана́ — я́вная ложь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

falsehood [ˈfɔ:lshʊd] n.

1. мана́, хлусня́

2. хлуслі́васць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fib​1 [fɪb] n. infml хлусня́, мана́, брахня́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

baloney [bəˈləʊni]n. infml лухта́, бязглу́здзіца, глу́пства; мана́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

мана́, ‑ы, ж.

Наўмыснае скажэнне праўды, ісціны; няпраўда, хлусня. [Лёшка] так маніў, што праз дзень-два і сам ужо верыў у сваю ману. Пянкрат. [Чмаруцька] і сапраўды мог такое адкалоць, што і не дабярэшся, дзе пачынаецца мана, дзе канчаецца праўда. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мана́ ж. Lüge f -, -n, Únwahrheit f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Мана (гістар.) 1/149; 7/447

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

открове́нный (искренний) шчы́ры; (явный) адкры́ты;

открове́нная ложь адкры́тая мана́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)