Лін Р. Л. 6/372; 8/210; 9/62

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Лі́на

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Лі́на Лі́ны
Р. Лі́ны Лі́н
Д. Лі́не Лі́нам
В. Лі́ну Лі́н
Т. Лі́най
Лі́наю		 Лі́намі
М. Лі́не Лі́нах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лі́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лі́на лі́ны
Р. лі́ны лі́н
Д. лі́не лі́нам
В. лі́ну лі́ны
Т. лі́най
лі́наю		 лі́намі
М. лі́не лі́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

круглі́на, -ы, мн. -ы, -лі́н, ж. (разм.).

Акругласць формы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фасо́ліна, -ы, мн. -ы, -лін, ж.

Адно зерне фасолі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

частако́ліна, -ы, мн. -ы, -лін, ж.

Адзін калок частакола.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бады́ліна, -ы, мн. -ы, -лін, ж.

Тое, што і бадыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заві́ліна, -ы, мн. -ы, -лі́н, ж.

Выгіб, звіліна.

З. ракі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выпа́ліна, -ы, мн. -ы, -лін, ж.

Тое, што і выгар.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

касмы́ліна, -ы, мн. -ы, -лін, ж.

Пасма, касмыль (воўны, валасоў).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)