дрэванасаджэ́нне, -я, н.
1. Пасадка дрэў, спосаб развядзення лясоў саджанцамі.
2. звычайна мн. -і, -яў. Пасаджаныя дрэвы.
Трэба ахоўваць дрэванасаджэнні.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тапі́р, -а, мн. -ы, -аў, м.
Буйная няпарнакапытная млекакормячая жывёліна трапічных лясоў з выцягнутымі ў невялікі хобат верхняй губой і носам.
Сямейства тапіраў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абязле́шваць
‘пазбаўляць лясоў што-небудзь; страчваць лясы, станавіцца бязлесным’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязле́шваю |
абязле́шваем |
| 2-я ас. |
абязле́шваеш |
абязле́шваеце |
| 3-я ас. |
абязле́швае |
абязле́шваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абязле́шваў |
абязле́швалі |
| ж. |
абязле́швала |
| н. |
абязле́швала |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
абязле́шваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
редкосто́йность лес. рэдкасто́йнасць, -ці ж.;
редкосто́йность лесо́в Се́вера рэдкасто́йнасць лясо́ў по́ўначы;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
*Лясно, лесно́ ’лясіста, паросшы лесам’ (ТС), укр. палт. лісно́ ’шмат лясоў’, рус. анеж., смал. ле́сно, лесно́ ’тс’. Прыслоўе lěsьno ад лясны́ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
малале́ссе, ‑я, н.
Недастатковая колькасць лясоў у якой‑н. вобласці, раёне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абязле́сіць, ‑лешу, ‑лесіш, ‑лесіць; зак., што.
Пазбавіць лясоў, зрабіць бязлесным. Абязлесіць край.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
малале́сны, ‑ая, ‑ае.
Які мае недастатковую колькасць лясоў; бедны лесам. Малалесная вобласць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бязле́сіца, ‑ы, ж.
Адсутнасць лесу, лясоў; бязлессе. [Клімат] — не адзіная прычына бязлесіцы стэпаў. Гавеман.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛЯСНО́Е ЗАКАНАДА́ЎСТВА,
сукупнасць законаў і інш. нарматыўных актаў, якія рэгулююць лясныя адносіны па выкарыстанні і ахове лясоў. Асноўны заканад. акт Л.з. Беларусі — Лясны кодэкс Рэспублікі Беларусь. Юрыд. нормы рэгулявання лясных адносін змяшчаюцца таксама ў актах, што выдаюцца ўрадам краіны, мін-вамі і ведамствамі, мясц. Саветамі дэпутатаў і іх выканаўчымі і распарадчымі органамі. Л.з. мае на мэце рэгуляванне праваадносін, накіраваных на рацыянальнае выкарыстанне лясоў, ахову іх прыродных багаццяў, аднаўленне і павелічэнне іх прадукцыйнасці для задавальнення патрэб нар. гаспадаркі і насельніцтва ў драўніне і інш. лясной прадукцыі; для ўзмацнення водаахоўных, кліматарэгулюючых, санітарна-гігіенічных, аздараўленчых і інш. якасцей лясоў. Л.з. заснавана на канстытуцыйным прызнанні лясоў агульным здабыткам народу, устанаўленні на іх дзярж. уласнасці. Яно рэгулюе адносіны па дзярж. кіраванні лясамі: улік лясоў і вядзенне дзярж. кадастра, планаванне выкарыстання і аховы лясоў, лесаўпарадкаванне, распараджэнне лясным фондам, аднаўленне лясоў і лесаразвядзенне, кантроль непасрэдна за станам, выкарыстаннем і аховай лясоў, вырашэнне спрэчак аб лесакарыстанні. Значная частка Л.з. прысвечана лесакарыстанню. За парушэнне Л.з. крымін. і адм. заканадаўства прадугледжвае меры адказнасці.
т. 9, с. 429
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)