Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лю́мпен-пралетарыя́т, -ту м.лю́мпен-пролетари́ат
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лю́мпен-пралетарыя́т, ‑у, М ‑яце, м.
Дэкласаваны слой людзей у антаганістычным грамадстве (басякі, валацугі, жабракі і пад.).
[Ням. Lumpenproletariat; ад Lumpen — лахманы і Proletariat.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лю́мпен-пралетарыя́тм.паліт. Lúmpenproletariat n -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
лю́мпен-пралетарыя́т
(ням. Lumpenproletariat)
дэкласаваныя слаі насельніцтва (басякі, жабракі, злачынцы).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Lúmpenproletariatn -s лю́мпен-пралетарыя́т
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
lump
м.разм.пагард.люмпен, валацуга
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ВО́РАНАЎ (Міхаіл Аляксеевіч) (17.9.1840, г. Ялта, Украіна — 31.1.1873),
рускі пісьменнік. Вучыўся ў Казанскім і Пецярбургскім ун-тах. У 1858 пазнаёміўся з М.Г.Чарнышэўскім (да 1861 быў яго асабістым сакратаром і даверанай асобай). Дэбютаваў аўтабіягр. дылогіяй «Маё дзяцінства» (1861) і «Маё юнацтва» (1862). Друкаваўся ў час. «Время», «Современник», «Русское слово», «Колокол», «Будильник» і інш.
У 1863 пераехаў у Маскву. Асн. тэмай яго творчасці стала жыццё люмпен-пралетарыяту, сац. «дна»: зб. «Маскоўскія норы і трушчобы» (т. 1—2, 1866—69, з А.І.Левітавым), «Багна» (1870).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВЕ́ЙТЛІНГ ((Weitling) Вільгельм) (5.10.1808, г. Магдэбург, Германія — 25.1.1871),
дзеяч ранняга ням. рабочага руху, сацыяліст. Кравец. У 1836 у Парыжы ўступіў у Саюз справядлівых, напісаў яго маніфест «Чалавецтва, якое яно ёсць і якім яно павінна быць» (1838). Удзельнік няўдалага паўстання бланкістаў (1839). З 1841 у Швейцарыі, дзе апублікаваў гал. твор «Гарантыі гармоніі і свабоды» (1842); арыштаваны за паліт. агітацыю і зняволены (1843). Вызвалены ў 1844. Чл. Брусельскага камуніст. карэспандэнцкага к-та (1846). З 1846 у ЗША (у час рэвалюцыі 1848—49 у Германіі быў на радзіме). Асуджаў капіталізм, але не прымаў навук. камунізму К.Маркса і Ф.Энгельса. Быў упэўнены ў магчымасці неадкладна здзейсніць сац. пераварот з апорай на немаёмныя слаі. Пераацэньваючы стыхійнасць рэв. бунту, лічыў яго ўдарнай сілай люмпен-пралетарыяў і нават крымін. злачынцаў. Бачыў у асобе Хрыста перадавога змагара за сац. справядлівасць.