мышало́ў, ‑лова, м.

Тое, што і лунь (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лу́нуць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. лу́ну лу́нем
2-я ас. лу́неш лу́неце
3-я ас. лу́не лу́нуць
Прошлы час
м. лу́нуў лу́нулі
ж. лу́нула
н. лу́нула
Загадны лад
2-я ас. лу́нь лу́ньце
Дзеепрыслоўе
цяп. час лу́нучы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лу́нуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. лу́ну лу́нем
2-я ас. лу́неш лу́неце
3-я ас. лу́не лу́нуць
Прошлы час
м. лу́нуў лу́нулі
ж. лу́нула
н. лу́нула
Загадны лад
2-я ас. лу́нь лу́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час лу́нуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Луні́ ’багністая мясціна’ (брасл., Сл. ПЗБ), купіш. (ЛітССР), рус. лунь ’багна, балота’. Пагранічны позні балтызм. Параўн. літ. liũnas ’тс’ (Талстой, Лекс. балт., 46; Грынавяцкене, Сл. ПЗБ, 2, 682). Гл. таксама лунь 4 і лю́ны.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Луні́ца ’пасіўны, прыгнечаны’ (віл., Сл. ПЗБ). Да лунь 3 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

мышало́ў, -ло́ва м.

1. (тот, кто ловит мышей) мышело́в;

2. зоол. лунь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Weih m -s, -e, Wéihe f -, -n заал. лунь, ка́ня

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Прылуне́ць ’здурнець’, прылуне́лы, прылуне́ўшы ’не зусім разумны; псіхічна хворы’ (валож., брасл., барыс., глыб., Сл. ПЗБ; ЛА, 3). Да лунь 3 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Луно ’бяльмо на воку’ (слон., Арх. Бяльк.; івац., Нар. сл.). Да лунь 2. Канчатак ‑но (< прасл. ‑no), як у pętьno > рус. пятно ’пляма’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

сівы́

1. (о волосах) седо́й;

2. (о лошади) си́вый, се́рый;

3. в др. знач. се́рый;

сіва́я сві́тка — се́рая сермя́га;

◊ дажы́ць да сівы́х валасо́ў — дожи́ть до седы́х воло́с;

с. як лунь (го́луб) — седо́й (бе́лый) как лунь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)