Лойка Леанід Вікенцьевіч

т. 18, кн. 1, с. 421

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Лойка Міхаіл Міхайлавіч

т. 18, кн. 1, с. 421

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Лойка Рамуальд Эдуардавіч

т. 18, кн. 1, с. 421

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Лойка А. А. 1/572; 2/61, 70, 134, 343, 405, 473, 514, 527, 621; 3/266, 270, 380; 4/7, 40, 57, 99, 130, 207, 222, 303, 314, 453; 5/5, 434, 594; 596; 6/54, 202, 320, 322, 384, 392, 405, 421, 446, 545, 564; 7/272, 552; 8/330, 361, 362, 499, 509, 640, 644; 9/434, 530; 10/300, 531; 11/109, 218; 12/441, 442, 552, 572, 573, 574, 575, 576, 676

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

прасло́ек, -ло́йка м., геол. просло́й, просло́йка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Валуні́цца ’ўздымацца валунамі’ (КЭС): «Валуніліся бруствераў рады» (А. Лойка). Да валун.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

цяў, выкл.

Ужываецца гукапераймальна для абазначэння брэху сабачаняці. Рыжая сучачка Цяў ды цяў... Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адхо́нне, ‑я, н.

Тое, што і адхон. Суровая, маўклівая гара, Імхом сухім зарослае адхонне. Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шумлі́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць шумлівага. Шумлівасць клёнаў... Сіні, сіні лён... Сцяжынак росных трапяткая неруш... Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шырокавядо́мы, ‑ая, ‑ае.

Які мае шырокую вядомасць. Шырокавядомымі сталі крылатыя словы Багдановіча аб рэвалюцыі. Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)