deserted [dɪˈzɜ:tɪd] adj.

1. пустэ́льны, апусце́лы;

become deserted апусце́ць

2. кі́нуты;

a deserted wife кі́нутая жо́нка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

цямра́вы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Змрочны. Цямравы дзень. □ Дзе і падступішся, дык нічога цікавага не ўбачыш: у густой цямравай засені рачулка выглядала як бязладна кінуты кімсьці і затаптаны ў гразь паясок. Кірэенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пражэ́кт

(фр. project, ад лац. proiectus = кінуты наперад)

непрыгодны, надуманы праект.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

отбро́шенный в разн. знач. адкі́нуты, мног. паадкіда́ны, паадкі́дваны; (о тени — ещё) кі́нуты; см. отбра́сывать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rzucony

rzucon|y

кінуты;

kości ~e — жэрабя кінутае; лёс вырашаны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ГІЯЦЫ́НТ, Гіякінф,

у грэчаскай міфалогіі прыгожы юнак, любімец Апалона; сын спартанскага цара Амікла, праўнук Зеўса. Дыск, кінуты Апалонам, выпадкова забіў Гіяцынта. З крыві Гіяцынта выраслі кветкі гіяцынты. Месцам культу Гіяцынта быў г. Аміклы каля Спарты. У гонар Апалона ладзілі свята гіякінфія. Сюжэт міфа адлюстраваны ў карціне Дж.​Цьепала, оперы В.​А.​Моцарта і інш.

Да арт. Гіяцынт. Апалон, Гіяцынт і Кіпарыс. Мастак А.​А.​Іванаў. 1831—34.

т. 5, с. 279

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пражэкцёр

(фр. projecteur, ад лац. proiectus = кінуты наперад)

той, хто займаецца складаннем нязбытных, неабгрунтаваных праектаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

verstóhlen a:

~er Blick упо́тай кі́нуты по́зірк

2. adv крадко́м, упо́тай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wíllkür f - самаво́льства;

der ~ des Schícksals préisgegeben кі́нуты на во́лю лёсу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

АРГЕ́ЗІ [Arghezi; сапр. Іон Тэадарэску

(Teodorescu)] Тудор (21.5.1880, г. Бухарэст — 14.7.1967),

румынскі пісьменнік. Акадэмік Румынскай АН (з 1955). За антыўрадавыя памфлеты ў 1930-я г. зняволены, за выступленні супраць фашызму ў 1943 кінуты ў канцлагер. Аўтар зб-каў лірыкі «Патрэбныя словы» (1927), «Сем песень з закрытым ротам» (1939), «Новыя вершы» (1963), «Ноч» (1967), раманаў «Вочы Божай маці» (1934), «Могілкі Дабравешчання» (1936) і інш. Пісаў таксама сатыр. прозу, нарысы, эсэ, апавяданні для дзяцей. Паэт-гуманіст, схільны да філас. абагульненняў. Рэфарматар рум. верша. На бел. мову вершы Аргезі перакладалі А.​Бачыла і П.​Прыходзька.

Тв.:

Рус. пер. — Избранное. М., 1984.

т. 1, с. 469

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)