краса́ла ср., см. крэ́сіва

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

огни́во крэ́сіва, -ва ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

креса́ло обл. крэ́сіва, -ва ср., краса́ла, -ла ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

krzesiwo

н. крэсіва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Крэ́сала ’крэсіва’ (Мат. Гом., ТС). Гл. крэсіва.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Краса́ла ’крэсіва’ (ТСБМ, Сцяшк., Гарэц., Мядзв.). Гл. крэсіва.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

крамянёўка, ‑і, ДМ ‑нёўцы; Р мн. ‑нёвак, ж.

Даўнейшая стрэльба, у якой зарад запальваўся ад удару крэсіва аб крэмень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

краса́ла, ‑а, н.

Тое, што і крэсіва. Галавень злез з каня, прывязаў яго да драбін нейчых калёс і пачаў высякаць красалам агонь, каб прыкурыць піпку. Лупсякоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Féuerzeug n -(e)s, -e

1) крэ́сіва

2) запальні́ца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Крэ́сіла ’тс’ (Янк. Мат.). Гл. крэсіва.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)