крыжа́крыж

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
крыжа́крыж - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крыжа́крыж нареч. крест-на́крест

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

«Чырвоны Крыж» (добраахвотнае т-ва) 2/15, 476; 4/249; 11/252; 12/264

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Паўднёвы Крыж

т. 12, с. 199

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«Чырвоны Крыж»

т. 17, с. 317

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Крыж Ефрасінні Полацкай 2/364—365; 12/616—617 (укл.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Крыж Ефрасі́нні По́лацкай

т. 8, с. 501

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

крыжа́крыж прысл. kruzweise; über(s) Kreuz

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

на́крыж, прысл.

Крыжападобна, як крыж.

Скласці рукі н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

крыжо́вы, -ая, -ае.

1. гл. крыж.

2. Які па форме нагадвае крыж.

Крыжовае скляпенне.

Крыжовыя паходы — захопніцкія паходы заходнееўрапейскіх рыцараў у 11—13 стст. на Блізкі Усход.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)