spinning [ˈspɪnɪŋ] n.

1. ху́ткае і лёгкае кручэ́нне;

hoop spinning кручэ́нне абруча́ (у гімнастыцы)

2. спі́нінг (прылада)

3. прадзе́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

хулаху́п, ‑а, м.

1. Гімнастычны абруч, які круцяць вакол тулава.

2. Фізічныя практыкаванні, кручэнне абруча вакол цела без дапамогі рук.

[Ад hula — назва палінезійскага народнага танца і англ. hoop — абруч.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

верче́ние кручэ́нне, -ння ср., вярчэ́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кру́тка ж. (действие) текст. кручэ́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

страбаскапі́я

(ад гр. strobos = кручэнне + -скапія)

назіранні пры дапамозе страбаскопа.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ПЛО́СКАЯ КРЫВА́Я,

крывая лінія, усе пункты якой ляжаць у адной плоскасці. У дэкартавых каардынатах аналітычна задаецца ўраўненнем: F(x, y) = 0 (няяўны від), y = ƒ(x) (яўны) ці x = φ(t), y = Ψ(t) (параметрычны від) або ў палярных каардынатах r = ƒ(φ). Кручэнне (другая крывізна) П.к. роўная нулю.

т. 12, с. 432

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Rotatión f -, -en кручэ́нне, вярчэ́нне; абаро́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

враще́ние кручэ́нне, -ння ср.; варо́чанне, -ння ср.; вярчэ́нне, -ння ср.; см. враща́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rotacja

ж.

1. кручэнне; варочанне; вярчэнне;

2. ратацыя;

3. абарот

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

twiddle​1 [ˈtwɪdl] n.

1. BrE вярчэ́нне, кручэ́нне;

give smth. a twiddle пакруці́ць, крутану́ць што-н.

2. трэль, дрыжа́нне го́ласу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)