карто́нный кардо́навы, кардо́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кордо́нный воен. кардо́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кардо́навы, см. кардо́нны I

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кардо́навы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і кардонны ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

páppen a кардо́нны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

чатырохвуго́льнік, ‑а, м.

Геаметрычная фігура, абмежаваная чатырма прамымі лініямі, што перасякаюцца і ўтвараюць чатыры ўнутраныя вуглы. // які або чаго. Фігура або прадмет такой формы. Гэта быў белы кардонны чатырохвугольнік намерам у звычайную паштоўку. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАРЦЕ́Ч (польск. kartecza ад італьян. cartoccio літар. скрутак, патрон),

1) артылерыйскі снарад для паражэння жывой сілы праціўніка на адлегласці да 300 м. У 14—16 ст. запаўняўся дробнымі камянямі і кавалкамі жалеза, у 17—19 ст. — сферычнымі чыгуннымі або свінцовымі кулямі, укладзенымі ў жалезны ці кардонны корпус. Выцеснена шрапнеллю.

2) Буйны (дыяметрам больш за 5 мм) шрот для паляўнічага ружжа.

т. 8, с. 109

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

kartoníert a кардо́нны, у кардо́нным пераплёце

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kartonowy

kartonow|y

кардонавы, кардонны;

pudełko ~e — кардонка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cardboard

[ˈkɑ:rdbɔrd]

1.

n.

кардо́н -у m.

2.

adj.

кардо́нны

a cardboard box — кардо́нка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)