кордо́нный воен. кардо́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карто́нный кардо́навы, кардо́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кардо́навы, см. кардо́нны I

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кардо́навы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і кардонны ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

páppen a кардо́нны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КАРЦЕ́Ч (польск. kartecza ад італьян. cartoccio літар. скрутак, патрон),

1) артылерыйскі снарад для паражэння жывой сілы праціўніка на адлегласці да 300 м. У 14—16 ст. запаўняўся дробнымі камянямі і кавалкамі жалеза, у 17—19 ст. — сферычнымі чыгуннымі або свінцовымі кулямі, укладзенымі ў жалезны ці кардонны корпус. Выцеснена шрапнеллю.

2) Буйны (дыяметрам больш за 5 мм) шрот для паляўнічага ружжа.

т. 8, с. 109

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

чатырохвуго́льнік, ‑а, м.

Геаметрычная фігура, абмежаваная чатырма прамымі лініямі, што перасякаюцца і ўтвараюць чатыры ўнутраныя вуглы. // які або чаго. Фігура або прадмет такой формы. Гэта быў белы кардонны чатырохвугольнік намерам у звычайную паштоўку. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

kartoníert a кардо́нны, у кардо́нным пераплёце

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kartonowy

kartonow|y

кардонавы, кардонны;

pudełko ~e — кардонка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cardboard

[ˈkɑ:rdbɔrd]

1.

n.

кардо́н -у m.

2.

adj.

кардо́нны

a cardboard box — кардо́нка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)