Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
quoit1[k(w)ɔɪt]n.sport
1. кіда́льнае кальцо́
2.pl.quoits кіда́нне ў цэль
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Zúgringm -(e)s, -e выцяжно́е кальцо́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адчэ́п, ‑а, м.
1. Адзін або некалькі вагонаў, адчэпленых ад поезда. Яшчэ і яшчэ пасылае Шчупак уперад адчэпы, і кожны з іх ідзе на свой, загадзя вызначаны, пуць.Васілёнак.
2.‑а. Прыстасаванне для вызвалення зачэпленых пад вадой кручка, блешні. Адчэп — важнае металічнае кальцо на доўгім шнуры. Вудзільна прадзяецца праз кальцо, якое затым слізгае ўніз па лёсцы і сваёю вагой ударае па кручках.Матрунёнак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
закальцава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; зак., каго.
Надзець мечанае кальцо на лапку птушкі, на хвост рыбы з мэтай вывучэння шляхоў іх перамяшчэння і пад.; акальцаваць (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПЛЕКТР (ад грэч. plēktron),
медыятар, прыстасаванне для гуказдабывання на некат. струнных шчыпковых муз. інструментах (цытры, мандаліне, домры і інш.). Звычайна касцяная, пластмасавая або метал. пласцінка, гусінае пяро ці кальцо з «кіпцюром», якое надзяваюць на палец.
*Па́сачка, петрык.пасочка ’кальцо на розе у каровы’ (Шатал.). Да паса2 (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ДЭЛЕ́ЦЫЯ (ад лац. deletio знішчэнне),
тып храмасомнай перабудовы, у выніку якой выпадае ўнутр. ўчастак генет. матэрыялу. Плячо храмасомы з вял. Д. становіцца карацейшым, а сегмент, што выпаў, можа ўтварыць ацэнтрычнае кальцо, якое пры дзяленні клеткі знішчаецца (элімінуецца). Памеры Д. ад некалькіх нуклеатыдных пар да фрагментаў, што маюць некалькі генаў.