зоагео́граф

(ад зоа- + географ)

спецыяліст у галіне зоагеаграфіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

зоапалеантало́гія

(ад зоа- + палеанталогія)

тое, што і палеазаалогія.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

зоапсіхо́лаг

(ад зоа- + псіхолаг)

спецыяліст у галіне зоапсіхалогіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

зоахларэ́ла

(ад зоа- + хларэла)

тое, што і эндасімбіёз.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

зоагігіе́на

(ад зоа- + гігіена)

навука аб ахове здароўя жывёл.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

зоапланкто́н

(ад зоа- + планктон)

планктон, які складаецца з жывёльных арганізмаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

зоапсіхало́гія

(ад зоа- + псіхалогія)

галіна псіхалогіі, якая вывучае псіхіку жывёл.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ЗОАЦЭНО́З (ад зоа... + цэноз),

сукупнасць жывёл, якія сумесна жывуць у вызначаным біятопе; састаўная ч. біяцэнозу. Выдзяленне З. з біяцэнозу ўмоўнае, таму што жывёлы і расліны цесна звязаны ў сваім існаванні. З. адлюстроўвае спецыфіку біяцэнозу, пры даследаванні якога часта выкарыстоўваюць даныя па З. Заканамернасці, па якіх складаюцца З., заснаваны на ўзаемасувязях жывёл паміж сабой, з інш. арганізмамі (вышэйшыя расліны, мікраарганізмы і інш.) і з неарган. асяроддзем.

т. 7, с. 103

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

зоапатало́гія

(ад зоа- + паталогія)

навука аб паталагічных працэсах у арганізме жывёл.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

зоацэно́з

(ад зоа- + -цэноз)

сукупнасць жывёл, якія ўваходзяць у склад біяцэнозу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)