зняве́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да знявечыцца.

2. Зал. да знявечваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

entstéllen vt скажа́ць, перакру́чваць; зняве́чваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zeszpecać

незак. абязвечваць, знявечваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pockmark​2 [ˈpɒkmɑ:k] v.

1. пакіда́ць сляды́/ме́ткі

2. зняве́чваць, няве́чыць; псава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

бязве́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак., каго.

Разм. Нявечыць, знявечваць; калечыць. [Фельчар:] — На, выпі гэты парашок, можа ўбачыш, што мы цябе лечым, а не бязвечым. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обезобра́живать несов. (калечить) абязве́чваць, зняве́чваць; (лишать красоты) псава́ць, збры́джваць, зга́джваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кове́ркать несов.

1. (ломать) псава́ць; лама́ць; (причинять увечье) няве́чыць, зняве́чваць, кале́чыць;

2. (уродовать нравственно) псава́ць, кале́чыць; няве́чыць, зняве́чваць;

3. (извращать, искажать) перен. перакру́чваць, скажа́ць;

4. (неправильно произносить) каве́ркаць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кале́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; незак., каго-што.

1. Рабіць калекам (калекай).

Вайна калечыць людзей.

2. перан. Псаваць, знявечваць маральна, рабіць непаўнацэнным.

К. душу.

Нельга к. характар дзяцей.

|| зак. скале́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны і пакале́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны.

|| звар. кале́чыцца, -чуся, -чышся, -чыцца (да 1 знач.); зак. скале́чыцца, -чуся, -чышся, -чыцца і пакале́чыцца, -чуся, -чышся, -чыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

oszpecać

незак.

1. калечыць, знявечваць;

2. псаваць, збрыджваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

зняве́чвацца несов.

1. изуве́чиваться, уве́читься, кале́читься; уро́доваться; обезобра́живаться; см. зняве́чыцца;

2. страд. изуве́чиваться, уве́читься, кале́читься; уро́доваться; обезобра́живаться; лома́ться, кове́ркаться; см. зняве́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)