земляны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае адносіны да зямлі 1 (у 3 знач.), звязаны з ёю.
2. Зроблены з зямлі; які складаецца з зямлі.
3. Які жыве або знаходзіцца ў зямлі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
земляны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае адносіны да зямлі 1 (у 3 знач.), звязаны з ёю.
2. Зроблены з зямлі; які складаецца з зямлі.
3. Які жыве або знаходзіцца ў зямлі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ара́хіс, ‑у,
1. Травяністая алейная бабовая расліна.
2.
[Ад грэч. arachis — зелле.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
земляно́й земляны́;
земляно́й червь
земляны́е рабо́ты
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
граба́р, ‑а,
Рабочы, які выконвае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
земляко́п, ‑а,
Рабочы, які выконвае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ziemny
ziemn|yземляны;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
прысту́пкі Месца на схіле гары, дзе зроблены
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
ІНЖЫНЕ́РНЫЯ ЗБУДАВА́ННІ
фартыфікацыйныя збудаванні,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
fistaszek
fistasz|ekПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
лігеі́ды
(
сямейства насякомых атрада паўцвердакрылых; шкодзяць раслінам, памяншаюць іх усходжасць, затрымліваюць рост, клапы
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)