увольни́тельный / увольни́тельный биле́т біле́т аб звальне́нні (на звальне́нне), адпускны́ біле́т;

увольни́тельное свиде́тельство пасве́дчанне аб звальне́нні (на звальне́нне), (временное) адпускно́е пасве́дчанне;

увольни́тельная запи́ска запі́ска аб звальне́нні (на звальне́нне), адпускна́я запі́ска;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отста́вка ж. адста́ўка, -кі ж., звальне́нне (з паса́ды);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

увольне́ние звальне́нне, -ння ср.; (освобождение) вызвале́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

firing [ˈfaɪərɪŋ] n.

1. стральба́, страляні́на

2. звальне́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адста́ўка, -і, ДМ -та́ўцы, ж.

Канчатковае звальненне з вайсковай, а таксама з дзяржаўнай службы.

Капітан у адстаўцы.

Выйсці ў адстаўку.

◊

Адстаўка кабінета, урада — выхад у сувязі з вотумам недавер’я або зменай кіраўніка дзяржавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ДЭМАБІЛІЗА́ЦЫЯ (ад дэ... + мабілізацыя),

1) перавод узбр. сіл і эканомікі краіны з ваен. становішча на мірнае.

2) Скарачэнне пасля заканчэння вайны ўзбр. сіл да штатаў мірнага часу шляхам расфарміравання асабістага складу вайсковых часцей, злучэнняў і ўстаноў.

3) Звальненне з узбр. сіл ваеннаслужачых пасля сканчэння тэрміну ваен. службы.

4) Пераносна — аслабленне гатоўнасці, актыўнасці, пільнасці, насцярожанасці.

т. 6, с. 345

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

axe​1 [æks] n.

1. сяке́ра, тапо́р

2. the axe infml звальне́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wrongful [ˈrɒŋfəl] adj.

1. няпра́вільны, несправядлі́вы

2. незако́нны;

wrongful dismissal незако́ннае звальне́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wymówienie

н.

1. вымаўленне;

2. адмова; звальненне;

wymówienie pracy — звальненне з працы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Абсалю́цыя ’адпушчэнне грахоў’ (Нас.), ст.-бел. абсолюция з 1647 (Нас. Гіст.) < лац. absolutio ’звальненне’. Запазычанне хутчэй за ўсё праз польскае пасрэдніцтва, паколькі звязана з царкоўнай тэрміналогіяй (польск. absolucja).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)