паўно́чна-захо́дні

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўно́чна-захо́дні паўно́чна-захо́дняя паўно́чна-захо́дняе паўно́чна-захо́днія
Р. паўно́чна-захо́дняга паўно́чна-захо́дняй
паўно́чна-захо́дняе
паўно́чна-захо́дняга паўно́чна-захо́дніх
Д. паўно́чна-захо́дняму паўно́чна-захо́дняй паўно́чна-захо́дняму паўно́чна-захо́днім
В. паўно́чна-захо́дні (неадуш.)
паўно́чна-захо́дняга (адуш.)
паўно́чна-захо́днюю паўно́чна-захо́дняе паўно́чна-захо́днія (неадуш.)
паўно́чна-захо́дніх (адуш.)
Т. паўно́чна-захо́днім паўно́чна-захо́дняй
паўно́чна-захо́дняю
паўно́чна-захо́днім паўно́чна-захо́днімі
М. паўно́чна-захо́днім паўно́чна-захо́дняй паўно́чна-захо́днім паўно́чна-захо́дніх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Wstmächte pl захо́днія дзяржа́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Northwest Territories

[,nɔ:rθwestˈterətɔ:riz]

Паўно́чна-Захо́днія тэрыто́рыі (праві́нцыя Кана́ды)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ГА́ТЫ, Гхаты,

горы на п-ве Індастан, у Індыі. Гл. Заходнія Гаты, Усходнія Гаты.

т. 5, с. 88

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Okzidnt m -s За́хад, захо́днія краі́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

west1 [west] n. за́хад;

in the west на за́хадзе;

to the west of на за́хад ад;

the West захо́днія шта́ты ЗША

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дыяле́кт, ‑у, М ‑кце, м.

Мясцовая разнавіднасць мовы; гаворка (у 4 знач.). [Вялічка] быў недзе з-пад Семежава і тамашнія дыялектам.. гаварыў і тут. Чорны. // Група мясцовых гаворак, якія аб’ядноўваюцца агульнасцю фанетычных, граматычных і лексічных рыс. Паўночна-ўсходнія і паўднёва-заходнія дыялекты беларускай мовы. Атычны дыялект.

[Грэч. diálektos.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

БАВА́РСКІ ЛЕС (Bayrischer Wald),

складкава-глыбавы крышт. хрыбет на ПдУ Германіі. Даўж. каля 90 км, выш. да 1121 м (г. Эйнёдрыгель). Паверхня згладжаная, з асобнымі завостранымі вяршынямі. Паўн.-ўсх. схілы адносна пакатыя, паўд.-заходнія стромка спадаюць да даліны р. Дунай. Да выш. 800 м укрыты ялова-букавымі, вышэй — ялова-піхтавымі лясамі.

т. 2, с. 194

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВЯЛІ́КІ БЕЛЯНО́К,

возера ў Полацкім р-не Віцебскай вобл., у бас. р. Быстрыца, за 28 км на ПдЗ ад г. Полацк. Пл. 0,2 км², даўж. 880 м, найб. шыр. 270 м. Пл. вадазбору 2 км². Схілы катлавіны выш. да 11 м, заходнія пад лесам і хмызняком, усходнія разараныя. Ручаямі злучаецца з азёрамі М. Белянок і Нявіда.

т. 4, с. 383

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Вы́зваліць (БРС, Нас., Шат., Касп., Бяльк., Яруш., Шпіл., Грыг.). Рус. вы́зволить, укр. ви́зволити. Ст.-рус. запазычанне з польск. wyzwolić ’зрабіць вольным’. Упершыню фіксуецца ў «Жалаванай грамаце вялікага князя Аляксандра Вітаўта літоўскім жыдам» (1388 г.) (Сразнеўскі, 1, 443). Відавочна, слова першапачаткова было запазычана ў заходнія дыялекты ст.-рус. мовы (Шанскі, 1, В, 224).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)