skupiony

skupion|y

сканцэнтраваны, засяроджаны;

spojrzenie ~e — засяроджаны позірк

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

introverted [ˌɪntrəˈvɜ:tɪd] adj. засяро́джаны на самі́м сабе́; замкнёны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

introvert [ˈɪntrəvɜ:t] n. інтраве́рт; чалаве́к, засяро́джаны на самі́м сабе́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

engrossed [ɪnˈgrəʊst] adj. (in) паглыну́ты; паглы́блены; засяро́джаны (на чым-н.), заня́ты (чым-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ándächtig a

1) набо́жны, пабо́жны

2) засяро́джаны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

глыбакаду́мны, ‑ая, ‑ае.

1. Які выказвае глыбокія думкі; удумлівы, праніклівы. Глыбакадумны пісьменнік. // Поўны глыбокіх, важных думак. Глыбакадумны даклад.

2. Уласцівы ўдумліваму, пранікліваму чалавеку; засяроджаны. Глыбакадумны выгляд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАНЦЭНТРА́Т [новалац. concentratus засяроджаны, сканцэнтраваны ад лац. con (cum) разам + centrum цэнтр],

1) спецыяльна апрацаваны сухі прадукт, зручны для захоўвання і хуткага прыгатавання ежы.

2) Корм высокай пажыўнасці для жывёлы (напр., зерне, макуха, вотруб’е). Гл. таксама Канцэнтраваныя кармы.

3) Прадукт абагачэння карыснага выкапня, у якім канцэнтрацыя каштоўнага мінералу вышэйшая, чым у зыходнай сыравіне.

т. 8, с. 13

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

intent​2 [ɪnˈtent] adj. (on/upon) захо́плены, засяро́джаны; які ма́е рашу́чы наме́р;

She is intent on her new book. Яна захоплена працай над сваёй новай кнігай.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

нейрапі́ль

(ад нейра- + гр. pilos = войлак)

спляценне адросткаў нервовых клетак (дэндрытаў і аксонаў), у якім засяроджаны сінапсы (кантакты паміж нервовымі клеткамі).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

паглы́блены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад паглыбіць.

2. перан.; у знач. прым. Грунтоўны, сур’ёзны. Паглыблены псіхалагічны аналіз.

3. перан.; у знач. прым. Засяроджаны на чым‑н., заняты чым‑н. [Саладуха] утароплівае позірк на Пыльца, і ў вачах яго скачуць вясёлыя чорцікі. Гэта заўважае нават узрушаны .. і паглыблены ў свае думкі Адам Лаўрэнавіч. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)