вадзя́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

1. Хвароба, пры якой у тканках і поласцях цела збіраецца вадкасць.

2. Запоўнены вадкасцю пухір (разм.).

|| прым. вадзя́начны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

packed out [ˌpæktˈaʊt] adj. infml по́ўнасцю запо́ўнены

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

беспаве́траны, ‑ая, ‑ае.

Не запоўнены паветрам. Беспаветраная прастора.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

buyer’s market

ры́нак, запо́ўнены тава́рамі зь ні́зкімі цэ́намі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

moat [məʊt] n. (глыбо́кі і шыро́кі) роў (звыч. запоўнены вадой)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

по́лы, ‑ая, ‑ае.

Пусты ўнутры, нічым не запоўнены. Полае сцябло. Полыя дэталі.

•••

Полыя вены гл. вена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запру́женный, запру́жённый

1. зага́чаны, запру́джаны;

2. перен. запо́ўнены; см. запруди́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рышэлье́, нескл., н.

Ажурная вышыўка, у якой край малюнка абкіданы пяцельным швом, а прасветы запоўнены рашотчатымі злучэннямі.

[Ад уласн. імя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўпусты́, ‑ая, ‑ое.

Не зусім напоўнены, запоўнены; амаль пусты. Звычайна напаўпустая аўдыторыя сёння не мела ніводнага вольнага месца. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

баю́рына Кар'ер, запоўнены вадой (МДС).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)