замкнёны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і замкнуты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

негаваркі́, -а́я, -о́е.

1. Не схільны ўступаць у размовы; маўклівы.

Н. хлопец.

2. Які ўхіляецца ад размоў з людзьмі; замкнуты.

Па складзе характару ён лічыўся негаваркім.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

КО́НТУР ЭЛЕКТРЫ́ЧНЫ,

любы замкнуты шлях, які праходзіць па некалькіх галінах эл. ланцуга. Часам К.э. называюць вагальны контур.

т. 8, с. 411

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

малообщи́тельный (некомпанейский) нетавары́скі, некампане́йскі; (замкнутый) за́мкнуты, замкнёны; (неразговорчивый) негаваркі́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

unsociable [ʌnˈsəʊʃəbl] adj. некампане́йскі; нелюдзі́мы, дзіклі́вы; замкнёны, замкну́ты;

an unsociable demeanour замкнёнасць, замкну́тасць; нелюдзі́масць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

locked

[lɑ:kt]

adj.

замкну́ты, замкнёны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

retiring

[rɪˈtaɪrɪŋ]

adj.

нетавары́скі, які́ пазьбяга́е людзе́й; замкну́ты ў сабе́; сарамлі́вы

a retiring nature — замкну́ты хара́ктар

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ПАЛІЭ́ДР (ад палі... + грэч. hedra аснова, грань),

аб’яднанне канечнай колькасці выпуклых мнагаграннікаў у n-мернай прасторы, размешчаных так, што ўсякія 2 з іх або не перасякаюцца, або іх перасячэнне з’яўляецца гранню кожнага з іх. Аднамерныя П. — ламаныя лініі. У двухмерным выпадку П. — замкнуты многавугольнік (не абавязкова выпуклы) разам з абмежаваным ім кавалкам плоскасці. Трохмерны П. — мнагаграннік.

т. 12, с. 13

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

карпараты́ўны

(ад карпарацыя)

вузкагрупавы, замкнуты ў межах карпарацыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ekskluzywny

замкнуты; закрыты; адасоблены;

ekskluzywny klub — элітны клуб

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)