Verbum

ПАЛАВЫ́Я ЗАЛО́ЗЫ,

залозы палавой сістэмы жывёл і чалавека. Гл. ў арт. Ганады, Залозы ўнутранай сакрэцыі.

т. 11, с. 533

КАЛЯШЧЫТАПАДО́БНЫЯ ЗАЛО́ЗЫ,

гл. Парашчытападобныя залозы.

т. 7, с. 500

ІНКРЭТО́РНЫЯ ЗАЛО́ЗЫ,

гл. Залозы ўнутранай сакрэцыі.

т. 7, с. 261

МЛЕ́ЧНЫЯ ЗАЛО́ЗЫ,

тое, што малочныя залозы.

т. 10, с. 497

АПАКРЫ́ННЫЯ ЗАЛО́ЗЫ (ад грэч. apokrinō аддзяляю),

залозы, у якіх пры ўтварэнні і выдзяленні сакрэту адрываюцца верхавінкавыя часткі залозістых клетак. Утвараюцца з эпітэліяльных зачаткаў, з якіх узнікаюць тлушчавыя залозы і валасы. У большасці млекакормячых размешчаны ў абваласелай скуры і некаторых інш. месцах. У чалавека і вышэйшых лакалізаваны ў падпахавых упадзінах, вонкавым слыхавым канале, каля грудных саскоў, лабка, ануса, палавых органаў; разам з узбуйненымі тлушчавымі залозамі ўтвараюць пахучыя залозы. Спецыялізаваныя апакрынныя залозы — малочныя залозы. Канчатковае развіццё і пачатак сакраторнай дзейнасці апакрынных залоз у чалавека супадаюць з палавым выспяваннем. Існуе цесная сувязь паміж апакрыннымі залозамі і перыядамі палавога развіцця (менструацыя, цяжарнасць, клімактэрый); фізіялагічная дзейнасць згасае ў старэчы перыяд. Сакрэт апакрынных залоз мае рэчывы, што абумоўліваюць пах, спецыфічны роду, віду, індывідууму. У жывёл з’яўляецца сродкам абароны, пошуку, пазначэння тэрыторыі, прываблівання асобін процілеглага полу, а таксама ідэнтыфікацыі асобін.

А.​С.​Леанцюк.

т. 1, с. 413

парашчытападобныя залозы

т. 12, с. 96

потавыя залозы

т. 12, с. 519

слінныя залозы

т. 15, с. 9

тлушчавыя залозы

т. 15, с. 478