вскружи́ть сов. / вскружи́ть го́лову закруці́ць (закружы́ць) галаву́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закру́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да закруціць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закру́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад закруціць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закрути́ть сов., в разн. знач. закруці́ць, мног. пазакру́чваць;

закрути́ть кран закруці́ць кран;

ве́тер закрути́л пыль ве́цер закруці́ў пыл;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закру́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. закручваць — закруціць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завінці́ць, ‑вінчу, ‑вінціш, ‑вінціць; зак., што.

Зашрубаваць, закруціць. Завінціць гайку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перашрубава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак., што.

Зашрубаваць, закруціць нанава або ў другім месцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завинти́ть сов. зашрубава́ць, мног. пазашрубо́ўваць; (завернуть) закруці́ць, мног. пазакру́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

завярце́ць разм. гл. закруціць 2, 3, 4

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

узві́ць, узаўю́, узаўе́ш, узаўе́; узаўём, узаўяце́, узаўю́ць; узві́ў, -ві́ла, -ло́; узві́; узві́ты; зак., што.

1. Навіць, наматаць на што-н.

У. ніткі на вітушку.

2. Падняўшы, закружыць, закруціць.

Вецер узвіў шматкі паперы.

|| незак. узвіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)