загна́ць, -ганю́, -го́ніш, -го́ніць; -гна́ў, -гна́ла; -гані́; -гна́ны; зак.

1. каго-што. Гонячы, прымусіць увайсці куды-н., змясціцца дзе-н.

З. кароў у хлеў.

З. мяч у вароты.

2. што. Тое, што і забіць¹ (у 4 знач.; разм.).

З. цвік у сцяну.

3. каго. Замучыць хуткай яздой, гонкай.

З. каня.

З. звера.

4. Тое, што і прадаць (у 1 знач.; разм.).

З. боты на рынку.

|| незак. заганя́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. заго́н, -у, м. (да 1 знач.; спец.).

Паляванне загонам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Казацкі загон 5/224

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

каша́ра, -ы, мн. -ы, -ша́р, ж.

Вялікі загон, агароджанае месца на полі, дзе летам трымаюць жывёлу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

каша́ра ж. (овечий загон) коша́ра

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заго́нка ж.

1. (действие) разг. заго́н, -ну м.;

2. (полоса, участок поля) обл. заго́н, -на м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пастаўні́к, -ка́ м. (для скота) заго́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Абора (загон) 1/31

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

stockyard

[ˈstɑ:kjɑ:rd]

n.

заго́н для жывёлы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

за́гарадзь ж.

1. (отгороженное место) заго́н м.;

2. и́згородь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

даара́ць сов., в разн. знач. допаха́ть;

д. заго́н — допаха́ть заго́н;

д. да паўдня́ — допаха́ть до полу́дня;

д. да кана́вы — допаха́ть до кана́вы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)