Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
tendril[ˈtendrəl]n.
1.bot. ву́сік (раслі́ны)
2.lit.завіто́к (валасоў)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
завіту́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Рмн. ‑шак; ж.
1. Тое, што і завіток (у 1 знач.). Пані Авяліна ледзь прыкметна ўсміхнулася і пачала папраўляць валасы, каб закруціць на скронях і ля вушэй завітушкі, якія заўсёды спадаюць на плечы.Бажко.
2. Тое, што і завіток (у 2 знач.). Па вечарах татка ўсё сядзіць над нейкімі паперамі, — кружочкі, завітушкі малюе.Даніленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Geschnörkeln -s, - завіто́к; ро́счырк
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Spirálef -, -n спіра́ль, завіто́к
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ба́рба
(лац. barba = барада)
завіток штрыха клішэ або штампа.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
quirk
[kwɜ:rk]
n.
1) дзіва́цтва n., вы́хадка f
2) завіто́к -ка m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Volúte[vo-]f -, -n архіт.завіто́к, валю́та
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Lóckef -, -n ло́кан, завіто́к; pl ку́чары
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ВАЛЮ́ТА (італьян. voluta завіток, спіраль) у архітэктуры, матыў у форме спіралепадобнага завітка з кружком («вочкам») у цэнтры; ч. іанічнай капітэлі. Уваходзіць і ў кампазіцыю карынфскай і кампазітнай капітэляў. У асобных выпадках форму валюты маюць арх. дэталі для сувязі ч. будынка, а таксама кансолі карнізаў, упрыгожанні парталаў, дзвярэй, вокнаў і інш. Выкарыстоўвалася з часоў позняга Адраджэння і ў барока.