факі́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Мусульманскі манах, які даў абяцанне жабраваць; дэрвіш.

2. Вандроўны фокуснік ці дрэсіроўшчык.

|| прым. факі́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

cadge

[kædʒ]

1.

v.t.

жабрава́ць, выкле́нчваць

2.

v.i.

жабрава́ць, папраша́йнічаць, ка́нькаць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

жабрава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. жабраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пажабрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак.

Жабраваць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

scrounge [skraʊndʒ] v. infml, derog. выпро́шваць, жабрава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

cadge [kædʒ] v. BrE, infml папраша́йнічаць, жабрава́ць, кля́нчыць, кле́нчыць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

христара́дничать несов., уст. жабрава́ць, хадзі́ць па мі́ласці.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dziadować

незак. жабраваць; бедаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

жабра́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак.

Разм. Тое, што і жабраваць. — Калісь малым я жабрачыў... Давялося з кайстраю пахадзіць. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

erbétteln vt жабрава́ць, выпро́шваць (міласціну); выкле́нчваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)