е́жма: е́жма е́сці по́едом есть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папо́ўніцы нареч., разг. (есть) жа́дно

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уплета́ть несов., разг., шутл. (есть) аплята́ць, упі́сваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

по́едам: п. е́сці прост. по́едом есть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Е,

шостая літара бел. і некаторых інш. слав. алфавітаў. Паходзіць з кірыліцкай є («есть»), утворанай на аснове візант. ε («эпсілон»). У старабел. пісьменстве мела варыянты , є, ε (дапамагаюць палеографам вызначыць, калі напісаны помнік) і лічбавае значэнне 5. У 16 ст. акрамя рукапіснай набыла друкаваную форму. У сучаснай бел. мове абазначае нелабіялізаваны галосны «э» пярэдняга раду сярэдняга пад’ёму і мяккасць папярэдняга зычнага («глеба — гл’эба»), а ў пач. слова, пасля галосных, «ў», «ь» і апострафа — 2 гукі («й» і «э»): «ежа» («йэжа»), «свае» («свайэ»), «саўе» («саўйэ»), «лье» («л’йэ»), «аб’езд» («аб’йэзд»).

А.​М.​Булыка.

т. 6, с. 368

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

тре́скать​II несов., груб., прост. (есть) уплята́ць, упі́сваць; (пить) жлу́кціць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перахаце́цца сов., безл., разг. расхоте́ться;

~це́лася е́сці — расхоте́лось есть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чы́ста нареч. чи́сто, опря́тно;

◊ усё ч. — всё как есть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гам межд., дет. ку́шать, есть;

дай г. — дай ку́шать (есть);

◊ сам не г. і друго́му не дам — погов. соба́ка на се́не

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Тоісь-то ’значыцца’ (глыб., Полымя, 1998, 11, 231). Відаць, дэфармаванае рус. то́ есть ’гэта значыць’ з узмацняльнай часціцай то, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)