нацыяна́л-дэмакра́тыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. нацыяна́л-дэмакра́тыя
Р. нацыяна́л-дэмакра́тыі
Д. нацыяна́л-дэмакра́тыі
В. нацыяна́л-дэмакра́тыю
Т. нацыяна́л-дэмакра́тыяй
нацыяна́л-дэмакра́тыяю
М. нацыяна́л-дэмакра́тыі

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сацыя́л-дэмакра́тыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сацыя́л-дэмакра́тыя
Р. сацыя́л-дэмакра́тыі
Д. сацыя́л-дэмакра́тыі
В. сацыя́л-дэмакра́тыю
Т. сацыя́л-дэмакра́тыяй
сацыя́л-дэмакра́тыяю
М. сацыя́л-дэмакра́тыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

меншаві́зм, -у, м.

Плынь у расійскай сацыял-дэмакратыі пачатку 20 ст., якая ўзнікла ў процівагу бальшавізму.

|| прым. меншаві́цкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рэакцыяне́р, -а, мн. -ы, -аў м.

Прыхільнік палітычнай рэакцыі², вораг прагрэсу, дэмакратыі.

Крайні р.

|| ж. рэакцыяне́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

буржуа́зна-дэмакраты́чны, ‑ая, ‑ае.

Уласцівы буржуазнай дэмакратыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фашы́зм, -у, м.

Ідэалогія ваяўнічага шавінізму і расізму, якая імкнецца да знішчэння дэмакратыі, устанаўлення рэжыму жорсткай рэакцыі і развязвання захопніцкіх войнаў

|| прым. фашы́сцкі, -ая, -ае.

Ф. рэжым.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

антыдэмакраты́чны, ‑ая, ‑ае.

Накіраваны супраць дэмакратыі; варожы інтарэсам народу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сацыя́л-дэмакраты́зм, ‑у, м.

Ідэалогія і тактыка сацыял-дэмакратыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

меншаві́зм, ‑у, м.

Галоўная апартуністычная плынь у расійскай сацыял-дэмакратыі, разнавіднасць міжнароднага апартунізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перабудо́ва, -ы, ж.

1. гл. перабудаваць, перабудавацца.

2. У СССР у 1985— 1991 гг.: працэс рэфармавання эканомікі і грамадскай свядомасці, скіраваны на развіццё дэмакратыі і галоснасці, заканчэнне халоднай вайны.

|| прым. перабудо́ўчы, -ая, -ае.

Перабудоўчыя працэсы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)