інта́рсія, ‑і, ж.

Драўляная інкрустацыя. Традыцыі інтарсіі.

[Ад лац. intarsio — інкрустацыя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чан, -а, мн. -ы, -аў, м.

Вялікая драўляная або металічная пасудзіна, якая формай нагадвае бак.

|| прым. чанавы́, -а́я, -о́е.

Ч. пасол рыбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ле́нчык, ‑а, м.

Спец. Драўляная аснова кавалерыйскага сядла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бікла́га, -і, ДМ -ла́зе, мн. -і, -ла́г, ж.

Невялікая драўляная ці металічная плоская пасудзіна для вады.

Салдацкая б.

|| прым. бікла́жны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ка́даўб, -а, мн. -ы, -аў, м.

Драўляная пасудзіна, выдзеўбаная з тоўстай калоды.

Зрабіць к. не так проста.

|| памянш. кадаўбе́ц, -бца́, мн. -бцы́, -бцо́ў, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рага́ч, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.

1. Самец аленя, лася і некаторых іншых рагатых жывёл.

2. Вывернуты корань дрэва (разм.).

3. Драўляная саха (уст.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ка́менна-драўля́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́менна-драўля́ны ка́менна-драўля́ная ка́менна-драўля́нае ка́менна-драўля́ныя
Р. ка́менна-драўля́нага ка́менна-драўля́най
ка́менна-драўля́нае		 ка́менна-драўля́нага ка́менна-драўля́ных
Д. ка́менна-драўля́наму ка́менна-драўля́най ка́менна-драўля́наму ка́менна-драўля́ным
В. ка́менна-драўля́ны (неадуш.)
ка́менна-драўля́нага (адуш.)		 ка́менна-драўля́ную ка́менна-драўля́нае ка́менна-драўля́ныя (неадуш.)
ка́менна-драўля́ных (адуш.)
Т. ка́менна-драўля́ным ка́менна-драўля́най
ка́менна-драўля́наю		 ка́менна-драўля́ным ка́менна-драўля́нымі
М. ка́менна-драўля́ным ка́менна-драўля́най ка́менна-драўля́ным ка́менна-драўля́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

kopyść

ж. абл. драўляная лыжка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

за́саўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -савак, ж.

Рухомая металічная або драўляная планка на прабоях для запірання дзвярэй.

Зачыніць дзверы на засаўку.

|| прым. за́савачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сту́па, -ы, мн. -ы, ступ, ж.

Драўляная або металічная пасудзіна, у якой таўкуць што-н. таўкачом.

◊

Таўчы ваду ў ступе (разм., неадабр.) — займацца пустымі размовамі, непатрэбнай справай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)