дажджо́м нареч.

1. дождём;

і́скры пасы́паліся д. — и́скры посы́пались дождём;

2. в дождь;

не хо́чацца ісці́ д. — не хо́чется идти́ в дождь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цыга́нскі цыга́нский;

○ ц. рама́нс — цыга́нский рома́нс;

ц. дождж — цыга́нский дождь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

помороси́ть сов. паімжэ́ць;

дождь помороси́л и переста́л дождж паімжэ́ў і пераста́ў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абмачы́ць сов. обмочи́ть, вы́мочить;

дождж ~чы́ў усяго́ — дождь обмочи́л (вы́мочил) всего́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

змачы́ць сов. измочи́ть, промочи́ть;

дождж ~чы́ў во́пратку — дождь измочи́л (промочи́л) оде́жду

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

метэары́тны метеори́тный; метеори́ческий;

~нае жале́за — метеори́тное (метеори́ческое) желе́зо;

○ м. дождж — метеори́тный дождь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

грибно́й грыбны́;

грибно́й дождь грыбны́ дождж;

грибно́е ме́сто грыбна́я мясці́на;

грибно́й суп грыбны́ суп.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зало́жны разг.

1. обложно́й;

з. дождж — обложно́й дождь;

2. (в работе) усе́рдный, рья́ный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шу́нуць сов., прям., перен. хлы́нуть;

дождж шу́нуў — дождь хлы́нул;

нато́ўп шу́нуў — толпа́ хлы́нула

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

До́ждж ’дождж’ (БРС). Рус. дождь, укр. дощ, польск. deszcz, серб.-харв. да̏жд, ст.-слав. дъѫдь. Прасл. *dъždžь (агляд форм у слав. мовах гл. у Трубачова, Эт. сл., 5, 195–196). Вядомая этымалогія: < *dus‑ di̯u‑ ’дрэннае неба, дрэнны дзень’ (агляд версій гл. у Трубачова, там жа; Фасмера, 1, 521–522), паводле Трубачова, не з’яўляецца надзейнай. Трубачоў (там жа, 196) мяркуе, што прасл. лексема хутчэй за ўсё прасл. інавацыя (можа, гукапераймальнага характару: параўн. літ. duzgė́ti ’шумець’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)