Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзік (род.дзіка́) м., зоол. ди́кий каба́н, вепрь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дзічы́ха, ‑і, ДМ ‑чысе, ж.
Разм. Самка дзіка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Кабаніна ’мяса кабана’ (ТСБМ), ’мяса маладога дзіка, увогуле мяса дзіка’ (Др.-Падб.), ’посная свініна’ (Янк. 2), ’свініна’ (Нар. словатв., Жыв. сл., Янк. 3.), кабанінка (Янк. 2, Янк. 3.). Рус.кабанина ’мяса дзіка’. Не выключана, што бел. і рус. — незалежныя ўтварэнні: ад кабан1 (гл.) і суф. ‑іна.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
run wild
дзі́ка разгу́льваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Báchef -, -n са́мка дзіка́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
дзічы́ны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дзіка. Каля самай дзічынай сцежкі — яловы выварат.Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
brutally
[ˈbru:təli]
adv.
дзі́ка, лю́та; наха́бна; брута́льна
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
вепрь вяпру́к, род. вепрука́м., вепр, род. ве́пра м.; дзік, род.дзіка́м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МАРЫУ́ПАЛЬСКІ МО́ГІЛЬНІК,
познанеалітычны могільнік 3-га тыс. да н.э. каля г. Марыупаль (Украіна). Даследаваў у 1930 М.Е.Макаранка. Выяўлена калектыўнае пахаванне (больш за 120 касцякоў), якое ўяўляла траншэю даўжынёй 28 м і шырынёй каля 2 м. Нябожчыкаў хавалі ў выцягнутым становішчы, каля паловы іх было засыпана чырвонай вохрай. Знойдзены каменныя прылады працы, упрыгожанні з іклаў дзіка, ракавін, касцей і зубоў жывёлы, каменныя навершы булаў і інш.