Дупле́т ’дуплет’ (БРС), дубле́т ’двайны стрэл’ (Сцяшк.). Рус.дупле́т, дубле́т. Запазычанне з франц.doublet (ад double ’двайны’). Форма дупле́т не вельмі ясная (дапускаюць уплыў іншых слоў, напр. лац.duplicata, ням.doppelt ’двайны’). Гл. Фасмер, 1, 549; Шанскі, 1, Д, Е, Ж, 201.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дыпла-
(гр. diploos = двайны, падвойны)
першая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцці «двайны», «падвойны».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
двойно́й
1.(вдвое больший)двайны́;
двойно́й расхо́ддвайны́ расхо́д;
2.(состоящий из двух однородных частей) падво́йны; дубальто́вы;
двойны́е ра́мы падво́йныя (дубальто́выя) ра́мы;
3.(двойственный) дваі́сты.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ДУБЛО́Н (франц. doublon ад ісп. doblon),
іспанская залатая манета. Змяшчала каля 7,5 г золата. У 1537 выпушчаны эскуда, двайны эскуда называўся пістоль, або «іспанскі Д.». У еўрап. гандлі двайны пістоль атрымаў назву Д. Існаваў да 1868. Д. з’яўляўся стараж. залатой манетай Швейцарыі, у 15—16 ст. яго чаканілі рым. папы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
twinset[ˈtwɪnset]n.BrEдвайны́ кампле́кт, дво́йка (кардыган і джэмпер)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
біга́міяж. (двайны шлюб) Bigamíe f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Саві́ты ’двайны, ў два разы больш дарагі’ (Гарб.), саві́та ’ў два разы больш (палажыць)’ (Нас., Гарб.). Запазычанне з польск.sowity ’двайны’, ’шматлікі’ (Кюнэ, Poln., 98), якое ад sować (гл. сунуць). Аб польскім слове гл. Брукнер, 508; Борысь, 567; ст.-бел.совитый, осовитый ’шчодры, двайны’ (XVI ст.) з ст.-польск.sowity ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч., 195).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ДЫ... (грэч. di...), прыстаўка, якая абазначае «двойчы», «двайны», напр., дыфтонг, дыёд, дымарфізм.