garland [ˈgɑ:lənd] n. гірля́нда; вяно́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

girlanda

ж. гірлянда

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Girlánde f -n, -n гірля́нда

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ґерля́нт ’жаночы галаўны ўбор’ (Сл. паўн.-зах.). Гл. гірля́нда.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ґірле́на ’вялікі сноп абмалочанага жыта’ (Сл. паўн.-зах.). Няясна. Да гірля́нда?

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Gewínde n -s, -

1) гірля́нда

2) тэх. разьба́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

garland

[ˈgɑ:rlənd]

n.

1) вяно́к -ка́ m., гірля́нда f.

2) збо́рнік ве́ршаў, баля́даў, анталёгія f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

РАКА́ЙЛЬ (франц. rocaille літар. драблёны камень, ракавіны),

матыў арнаменту — стылізаваная ракавіна, С- і S-падобныя завіткі, хвалістыя грабяні, языкі полымя і інш., характэрны для ракако. Кампазіцыйныя вырашэнні Р. разнастайныя (хвалісты веер, гірлянда, мудрагеліста выгнуты картуш, расл. матывы), элементы звычайна не паўтараюцца, вылучаюцца экспрэсіяй. Пашырэнню Р. ў еўрап. мастацтве садзейнічала кніга франц. мастака Я.​Мандона «Першая кніга арнаментальных форм ракайляў і картушаў» (Парыж, 1736). Матыў Р. шырока выкарыстоўваўся ў бел. архітэктуры, дэкар.-прыкладным мастацтве, кніжнай графіцы. Тэрмін «Р.» часам ужываюць для абазначэння стылю ракако.

А.​М.​Кулагін.

Ракайль.

т. 13, с. 276

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

wreath [ri:θ] n.

1. вяно́к; гірля́нда;

a laurel wreath лаўро́вы вяно́к

2. lit. клуб; ко́льца;

wreaths of smoke ко́льцы ды́му

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

swag [swæg] n.

1. гірля́нда, фесто́н з кве́так або́ пладо́ў (ляпныя аздобы)

2. infml, dated ха́бар, укра́дзеныя гро́шы

3. AustralE, infml пакла́жа, мана́ткі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)