Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
girlanda
ж.гірлянда
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Girlándef -n, -n гірля́нда
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ґерля́нт ’жаночы галаўны ўбор’ (Сл. паўн.-зах.). Гл. гірля́нда.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ґірле́на ’вялікі сноп абмалочанага жыта’ (Сл. паўн.-зах.). Няясна. Да гірля́нда?
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Gewínden -s, -
1) гірля́нда
2) тэх. разьба́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
garland
[ˈgɑ:rlənd]
n.
1) вяно́к -ка́m., гірля́ндаf.
2) збо́рнік ве́ршаў, баля́даў, анталёгія f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
wreath[ri:θ]n.
1. вяно́к; гірля́нда;
a laurel wreath лаўро́вы вяно́к
2.lit. клуб; ко́льца;
wreaths of smoke ко́льцы ды́му
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
swag[swæg]n.
1.гірля́нда, фесто́н з кве́так або́ пладо́ў (ляпныя аздобы)
2.infml, dated ха́бар, укра́дзеныя гро́шы
3.AustralE, infml пакла́жа, мана́ткі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Ве́тла ’лаза’ (мазыр., Мат. Гом.), рус.літар.ветла́ ’вярба, Salix pendula’, калін. ’пустазелле ў аўсе’, разан.ветла́к ’белая вярба’, смал., маск.ветли́на ’вярба’, урал.ве́тли́на ’бульбоўнік, націна буракоў, гароху’, укр.ветла́, вутла́, ветли́на́ ’вярба, Salix viminalis’; ’жоўтая вярба, Salix vitellina’, ветли́нка ’Gorgonia viminalis’, польск.wietla, wietło ’галіна’ (Варш. сл.). Усходнеслав. утварэнне ад вет‑ (< vět‑ < viti ’віць’) і суф. ‑ьл‑а, магчыма, пад балцкім уплывам; параўн. літ.vytẽlė ’лаза, дубец’, vytìs ’тс’, výtulas ’звязка’, vỹturti ’звіваць, абверчваць’, лат.vîtuõls ’вярба’, vītne ’гірлянда; вусікі гароху’ і інш. Гл. Траўтман, 347; Мюленбах-Эндзелін, 4, 648; Фасмер, 1, 306; Шанскі, 1, В, 79; КЭСРЯ, 57. Махэк₂ (687) дае прасл. форму ў выглядзе vьtъla < і.-е.*vitulā і прыводзіць тапанімічныя назвы з чэшскай і польскай моўных тэрыторый, якія не адносяцца да ве́тла. Сюды ж ветліца. Гл. яшчэ Праабражэнскі, 1, 80. Як і Гараеў, 46, ён дае vьt‑l‑a < vi‑ti. Рудніцкі (1, 373) мяркуе, што ўкр.ветли́на магло ўзнікнуць як вынік адаптацыі навуковага лац. тэрміна (Salix) vitellina.