вы́течь сов. вы́цечы, мног. павыцяка́ць;

глаз вы́тек во́ка вы́цекла.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Гла́зіць ’глядзець; зяваць; сурочваць’ (Нас.). Рус. гла́зить ’тс’ (гл. СРНГ, 6, 187–188). Паколькі гэты дзеяслоў даволі шырока распаўсюджаны ў рус. мове, а ў бел., акрамя Насовіча, здаецца, больш нідзе не зафіксаваны і паколькі зыходная лексема глаз ’вока’ не характэрна для бел. мовы (глаз як запазычанне з рус. сустракаецца ў некаторых гаворках; параўн. Сл. паўн.-зах.), то можна меркаваць, што гэта запазычанне з рус. гла́зить. Адносна лексемы глазу́н ’разява, разявака’, зафіксаванай таксама толькі ў Насовіча, можна сказаць, што і яна ўзята з рус. глазу́н ’тс’ (гл. Даль), хоць і не выключаецца магчымасць самастойнага яе ўтварэння ў бел. мове на базе запазычанага гла́зіць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

напрактыкава́ць сов. напрактикова́ть, натренирова́ть; изощри́ть; (глаз и т.п. — ещё) намета́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напрактыко́ўваць несов. практикова́ть, тренирова́ть; изощря́ть; (глаз и т.п. — ещё) намётывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

воро́ний

1. вараня́чы, варо́нін;

2. / воро́ний глаз бот. мудра́нка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

саро́чын соро́чий;

~на гняздо́ — соро́чье гнездо́;

~на во́кабот. соро́чий глаз

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каза́ть несов., разг. пака́зваць;

не каза́ть глаз, но́са не пака́зваць вачэ́й, но́са.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карасёвый и кара́сий карасёвы;

карасёвая уха́ карасёвая ю́шка;

кара́сий глаз карасёвае во́ка;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ра́давацца несов. ра́доваться; ликова́ть;

сэ́рца ра́дуецца — се́рдце ра́дуется;

во́ка ра́дуеццаглаз ра́дуется

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БІ́РЫЧ (Таццяна Васілеўна) (10.1.1905, в. Лошніца Барысаўскага р-на Мінскай вобл. — 26.2.1993),

бел. афтальмолаг. Чл.-кар. АН Беларусі (1972), д-р мед. н., праф. (1948). Герой Сац. Працы (1974). Засл. ўрач Беларусі (1948), засл. дз. нав. Беларусі (1964). Скончыла БДУ (1928). З 1932 у Мінскім мед. ін-це, з 1945 заг. кафедры. У 1941—45 у Саратаўскім мед. ін-це. Адначасова ў 1945—85 заг. кафедры Бел. ін-та ўдасканалення ўрачоў. Навук. працы па выкарыстанні аксігенатэрапіі пры лячэнні хвароб вачэй, туберкулёзу і апёкаў вачэй, глаўкомы, трахомы. Прапанавала кератапластыку, меры па прафілактыцы блізарукасці, пасляродавых зменаў органа зроку ў немаўлят, новаўтварэнняў вачэй, траўматызму органаў зроку.

Тв.:

Оксигенотерапия в офтальмологии. Мн., 1972;

Изменение глазного дна у новорожденных при нормальных и патологических родах. Мн., 1975 (разам з В.​М.​Ператыцкай);

Ожоги глаз. Мн., 1979;

Применение низких температур в офтальмологии. Мн., 1984.

Т.​А.​Бірыч.

Т.В.Бірыч.

т. 3, с. 158

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)