жыга́ла, -а,
Металічны востры прут, якім прапякаюць дзіркі ў дрэве, косці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жыга́ла, -а,
Металічны востры прут, якім прапякаюць дзіркі ў дрэве, косці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
галл
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
га́ла
‘голае месца; шар’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| га́ла | га́лы | |
| га́лы | ||
| га́ле | га́лам | |
| га́лу | га́лы | |
| га́лай га́лаю |
га́ламі | |
| га́ле | га́лах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
га́лы, -аў,
1. Рымская назва старажытных кельцкіх плямён, якія насялялі тэрыторыю сучаснай Францыі і Бельгіі.
2. Французы (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
га́лы, ‑аў;
1. Рымская назва старажытных кельцкіх плямён, якія ў 4–1 стст. да н. э. насялялі тэрыторыю сучаснай Францыі і Бельгіі.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
red. nacz.
= redaktor naczelny — галоўны рэдактар;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
«Зажандоўцы» (прыхільнікі
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Gaul
1) Га́лія
2)
3) францу́з -а
4) Фра́нцыя
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Брандспо́йт.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Док ’док’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)