Verbum

анлайнавы слоўнік

ампе́р-вито́к физ. ампе́р-віто́к, -тка́ м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павуці́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да павуціны. Жоўты халадок над балацінаю... Робіць ліст апошні свой віток І плыве ў невад павуцінавы Казачнаю рыбкай залатой. Камейша.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

whorl [wɜ:l] n.

1. віто́к, завіту́шка (спіралі)

2. bot. пучо́к лі́сця, кве́так на канцы́ сцябла́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ampere-turn

[ˈæmpɪr,tɜ:rn]

ампэр-віто́к -тку́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Wíndung f -, -en

1) зві́ліна

2) тэх. віто́к, абмо́тка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

МАГНІ́ТНАЕ СУПРАЦІЎЛЕ́ННЕ,

параметр (характарыстыка) магнітнага ланцуга, роўны адносінам магнітарухальнай сілы F, якая дзейнічае ў ланцугу, да створанага ёю магнітнага патоку Ф. Выкарыстоўваецца для разлікаў магн. ланцугоў (магнітаправодаў).

М.с. R_m аднароднага ўчастка магн. ланцуга вылічваецца па формуле: R_m = l/μμ₀S, дзе l і S — даўжыня і папярочнае сячэнне ўчастка ланцуга, μ — адносная магн. пранікальнасць матэрыялу, μ₀ — магн. пастаянная. Адзінка М.с. ў СІ — ампер (або ампер-віток) на вебер.

т. 9, с. 481

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

curl¹ [kɜ:l] n.

1. ку́дзер, ло́кан

2. заві́ўка

3. за віто́к, завіту́шка; спіра́ль;

curls of smoke ко́льцы ды́му

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

МАГНІТАРУ́ХАЛЬНАЯ СІ́ЛА,

намагнічвальная сіла, фізічная велічыня, што характарызуе здольнасць крыніц магн. поля (эл. токаў) ствараць магнітныя патокі. Уводзіцца для разлікаў магнітных ланцугоў па аналогіі з электрарухальнай сілай эл. ланцугоў.

М.с. роўная цыркуляцыі напружанасці магнітнага поля $\vec{H}$ па замкнёным контуры L, які ахоплівае эл. токі, што ствараюць гэтае поле: $F = \oint \vec{H} ∙ \vec{d l} = \sum_{i = 1}^{n} I_{i}$ , дзе $\vec{d l}$ — элемент контура L, накіраваны ў напрамку абходу, n — колькасць праваднікоў (віткоў) з токамі I_i, ахопленых контурам L. Адзінка М.с. ў СІ — ампер (або ампер-віток).

М.А.Караткевіч.

т. 9, с. 478

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

шлаг

(ням. Schlag = удар)

1) мар. віток снасці або троса вакол шпіля, кнехта і інш.;

2) поўны абарот штурвала.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

convolution

[,kɑ:nvəˈlu:ʃən]

1) скру́чанасьць f.

2) віто́к -ка́ m. (сьпіра́лі)

3) зьві́ліна f. (мазгава́я)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)