Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вітамі́нны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да вітамінаў. Вітамінная лабараторыя. Вітамінная мука.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
авітаміно́з, ‑у, м.
Хвароба, якая развіваецца пры адсутнасці або недахопе вітамінаў у ежы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вышука́нне, ‑я, н.
Даследаванне, звязанае з пошукамі. Вышуканне карысных выкапняў. Вышуканне новых крыніц вітамінаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
полівітамі́ны, ‑аў; адз. полівітамін, ‑у, м.
Сумесь многіх вітамінаў; лекавы прэпарат, які з’яўляецца такой сумессю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВІТАМІ́ННАЯ НЕДАСТАТКО́ВАСЦЬ, гіпавітамінозы,
хвароба ад нястачы вітамінаў у арганізме чалавека і жывёлы. Бывае ад недастатковага паступлення ў арганізм аднаго ці некалькіх вітамінаў з ежай (кормам) — экзагенная вітамінная недастатковасць і ад паніжанай здольнасці арганізма да засваення вітамінаў (напр., тлушчарастваральных вітамінаў пры парушэннях усмоктвання тлушчаў у кішэчніку) — эндагенная вітамінная недастатковасць. Эндагенная недастатковасць водарастваральных вітамінаў звязана з парушэннямі ператварэння іх у адпаведныя каферменты. Адсутнасць вітамінаў выклікае авітамінозы. Вітамінную недастатковасць цяжка распазнаць: яна доўга можа выяўляцца неспецыфічна (затрымка росту, фіз. слабасць, паніжаная ўстойлівасць да інфекц. хвароб і інш.). У с.-г. жывёлы асн. прычына вітаміннай недастатковасці — нястача вітамінаў у корме. Найчасцей бывае ў стойлавы перыяд у цяжарных самак і ў маладняку.