вибра́ция физ., муз. вібра́цыя, -цыі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вібро́метр, ‑а, м.

Прылада, якой вымяраюцца простыя механічныя хістанні і вібрацыя машын, мастоў і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wibracja

ж. вібрацыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Вібрыён ’бактэрыі ў форме сагнутай палачкі’ (КТС, БРС). Запазычана праз рус. мову з франц. vibrion. Да вібрацыя (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

tremor [ˈtremə] n. дрыжа́нне; вібра́цыя;

earth tremor землятру́с

2. хвалява́нне; дры́жыкі;

tremors of fear хвалява́нне ад стра́ху

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vibration [vaɪˈbreɪʃn] n.

1. вібра́цыя, хіста́льны рух; рэзана́нс

2. pl. vibrations fml флюі́ды; інстынкты́ўная здага́дка, цьмя́нае ўяўле́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Oszilatión f -, -en фіз. вага́нне, вібра́цыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vibratión [v-] f -, -en вібра́цыя, дрыжа́нне, хіста́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

oscillation

[,ɑ:sɪˈleɪʃən]

n.

хіста́ньне, дрыжа́ньне n., вібра́цыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

drganie

н.

1. уздрыгванне;

2. фіз. вібрацыя, дрыжанне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)