crochet [ˈkrəʊʃeɪ] n. вяза́нне або́ вышыва́нне та́мбурам (вочка ў вочка)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

embroidery [ɪmˈbrɔɪdəri] n. вышыва́нне; вы́шыўка;

a piece of embroidery вышыва́нка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Sidenstickerei f -, -n вышыва́нне шо́ўкам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stitching [ˈstɪtʃɪŋ] n.

1. шыццё; вышыва́нне; стро́чка

2. med. накла́дванне швоў, зашыва́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

рышэлье́ н. нескл. кравец. (вышыванне) Langtte f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расшива́ние

1. расшыва́нне, -ння ср.;

2. вышыва́нне, -ння ср.; см. расшива́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Stickeri f -, -en

1) вышыва́нка

2) вы́шыўка, вышыва́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вы́шыўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

1. Дзеянне паводле дзеясл. вышываць — вышыць; вышыванне (у 1 знач.).

2. Р мн. ‑вак. Від дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. На выстаўцы народнай творчасці шырока прадстаўлена вышыўка.

3. Тое, што вышыта або вышываецца. Ручнік з вышыўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ажу́р1

(фр. ajour = скразны, ажурны)

1) негустое, скразное вязанне, вышыванне, разьба і інш.;

2) лёгкая празрыстая тканіна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

вы́шивка ж.

1. (действие) вышыва́нне, -ння ср., вы́шыўка, -кі ж.;

2. (узор) вы́шыўка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)