вы́чарпаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вычарпаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вычэ́рпванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. вычэрпваць — вычарпаць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навычэ́рпваць сов. (во множестве) вы́черпать; см. вы́чарпаць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перачэ́рпаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Вычарпаць паступова ўсё, многае або вялікую колькасць чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павычэ́рпваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вычарпаць, выбраць за некалькі прыёмаў усё, многае. Павычэрпваць ваду з калодзежа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́чарпаны

1. вы́черпанный;

2. исче́рпанный, истощённый;

1, 2 см. вы́чарпаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вычэ́рпваць несов.

1. выче́рпывать;

2. исче́рпывать, истоща́ть;

1, 2 см. вы́чарпаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

run out of

вы́чарпаць (запа́с), вы́чарпацца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

áusschöpfen vt вычэ́рпваць;

álle Möglichkeiten ~ вычарпа́ць усе́ магчы́масці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wyczerpać

зак.

1. вычарпаць;

wyczerpać wodę ze studni — вычарпаць ваду са студні;

wyczerpać wszystkie argumenty — вычарпаць усе аргументы;

2. знясіліць, змардаваць, выматаць;

wyczerpać nieprzyjaciela — выматаць праціўніка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)