рэабілітацы́йна-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчы |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчая |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчае |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчыя |
| Р. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчага |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчай
рэабілітацы́йна-выхава́ўчае |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчага |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчых |
| Д. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчаму |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчай |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчаму |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчым |
| В. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчы (неадуш.)
рэабілітацы́йна-выхава́ўчага (адуш.) |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчую |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчае |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчыя (неадуш.)
рэабілітацы́йна-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчым |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчай
рэабілітацы́йна-выхава́ўчаю |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчым |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчымі |
| М. |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчым |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчай |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчым |
рэабілітацы́йна-выхава́ўчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сацыя́льна-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сацыя́льна-выхава́ўчы |
сацыя́льна-выхава́ўчая |
сацыя́льна-выхава́ўчае |
сацыя́льна-выхава́ўчыя |
| Р. |
сацыя́льна-выхава́ўчага |
сацыя́льна-выхава́ўчай
сацыя́льна-выхава́ўчае |
сацыя́льна-выхава́ўчага |
сацыя́льна-выхава́ўчых |
| Д. |
сацыя́льна-выхава́ўчаму |
сацыя́льна-выхава́ўчай |
сацыя́льна-выхава́ўчаму |
сацыя́льна-выхава́ўчым |
| В. |
сацыя́льна-выхава́ўчы (неадуш.)
сацыя́льна-выхава́ўчага (адуш.) |
сацыя́льна-выхава́ўчую |
сацыя́льна-выхава́ўчае |
сацыя́льна-выхава́ўчыя (неадуш.)
сацыя́льна-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
сацыя́льна-выхава́ўчым |
сацыя́льна-выхава́ўчай
сацыя́льна-выхава́ўчаю |
сацыя́льна-выхава́ўчым |
сацыя́льна-выхава́ўчымі |
| М. |
сацыя́льна-выхава́ўчым |
сацыя́льна-выхава́ўчай |
сацыя́льна-выхава́ўчым |
сацыя́льна-выхава́ўчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ідэ́йна-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ідэ́йна-выхава́ўчы |
ідэ́йна-выхава́ўчая |
ідэ́йна-выхава́ўчае |
ідэ́йна-выхава́ўчыя |
| Р. |
ідэ́йна-выхава́ўчага |
ідэ́йна-выхава́ўчай
ідэ́йна-выхава́ўчае |
ідэ́йна-выхава́ўчага |
ідэ́йна-выхава́ўчых |
| Д. |
ідэ́йна-выхава́ўчаму |
ідэ́йна-выхава́ўчай |
ідэ́йна-выхава́ўчаму |
ідэ́йна-выхава́ўчым |
| В. |
ідэ́йна-выхава́ўчы (неадуш.)
ідэ́йна-выхава́ўчага (адуш.) |
ідэ́йна-выхава́ўчую |
ідэ́йна-выхава́ўчае |
ідэ́йна-выхава́ўчыя (неадуш.)
ідэ́йна-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
ідэ́йна-выхава́ўчым |
ідэ́йна-выхава́ўчай
ідэ́йна-выхава́ўчаю |
ідэ́йна-выхава́ўчым |
ідэ́йна-выхава́ўчымі |
| М. |
ідэ́йна-выхава́ўчым |
ідэ́йна-выхава́ўчай |
ідэ́йна-выхава́ўчым |
ідэ́йна-выхава́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
культу́рна-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
культу́рна-выхава́ўчы |
культу́рна-выхава́ўчая |
культу́рна-выхава́ўчае |
культу́рна-выхава́ўчыя |
| Р. |
культу́рна-выхава́ўчага |
культу́рна-выхава́ўчай
культу́рна-выхава́ўчае |
культу́рна-выхава́ўчага |
культу́рна-выхава́ўчых |
| Д. |
культу́рна-выхава́ўчаму |
культу́рна-выхава́ўчай |
культу́рна-выхава́ўчаму |
культу́рна-выхава́ўчым |
| В. |
культу́рна-выхава́ўчы (неадуш.)
культу́рна-выхава́ўчага (адуш.) |
культу́рна-выхава́ўчую |
культу́рна-выхава́ўчае |
культу́рна-выхава́ўчыя (неадуш.)
культу́рна-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
культу́рна-выхава́ўчым |
культу́рна-выхава́ўчай
культу́рна-выхава́ўчаю |
культу́рна-выхава́ўчым |
культу́рна-выхава́ўчымі |
| М. |
культу́рна-выхава́ўчым |
культу́рна-выхава́ўчай |
культу́рна-выхава́ўчым |
культу́рна-выхава́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
навуча́льна-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
навуча́льна-выхава́ўчы |
навуча́льна-выхава́ўчая |
навуча́льна-выхава́ўчае |
навуча́льна-выхава́ўчыя |
| Р. |
навуча́льна-выхава́ўчага |
навуча́льна-выхава́ўчай
навуча́льна-выхава́ўчае |
навуча́льна-выхава́ўчага |
навуча́льна-выхава́ўчых |
| Д. |
навуча́льна-выхава́ўчаму |
навуча́льна-выхава́ўчай |
навуча́льна-выхава́ўчаму |
навуча́льна-выхава́ўчым |
| В. |
навуча́льна-выхава́ўчы (неадуш.)
навуча́льна-выхава́ўчага (адуш.) |
навуча́льна-выхава́ўчую |
навуча́льна-выхава́ўчае |
навуча́льна-выхава́ўчыя (неадуш.)
навуча́льна-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
навуча́льна-выхава́ўчым |
навуча́льна-выхава́ўчай
навуча́льна-выхава́ўчаю |
навуча́льна-выхава́ўчым |
навуча́льна-выхава́ўчымі |
| М. |
навуча́льна-выхава́ўчым |
навуча́льна-выхава́ўчай |
навуча́льна-выхава́ўчым |
навуча́льна-выхава́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
палі́тыка-выхава́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
палі́тыка-выхава́ўчы |
палі́тыка-выхава́ўчая |
палі́тыка-выхава́ўчае |
палі́тыка-выхава́ўчыя |
| Р. |
палі́тыка-выхава́ўчага |
палі́тыка-выхава́ўчай
палі́тыка-выхава́ўчае |
палі́тыка-выхава́ўчага |
палі́тыка-выхава́ўчых |
| Д. |
палі́тыка-выхава́ўчаму |
палі́тыка-выхава́ўчай |
палі́тыка-выхава́ўчаму |
палі́тыка-выхава́ўчым |
| В. |
палі́тыка-выхава́ўчы (неадуш.)
палі́тыка-выхава́ўчага (адуш.) |
палі́тыка-выхава́ўчую |
палі́тыка-выхава́ўчае |
палі́тыка-выхава́ўчыя (неадуш.)
палі́тыка-выхава́ўчых (адуш.) |
| Т. |
палі́тыка-выхава́ўчым |
палі́тыка-выхава́ўчай
палі́тыка-выхава́ўчаю |
палі́тыка-выхава́ўчым |
палі́тыка-выхава́ўчымі |
| М. |
палі́тыка-выхава́ўчым |
палі́тыка-выхава́ўчай |
палі́тыка-выхава́ўчым |
палі́тыка-выхава́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
педагагі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае выхаваўчае значэнне, адпавядае правілам педагогікі. Педагагічны ўчынак. Педагагічны рост.
2. Які мае адносіны да педагога. Педагагічныя кадры. Педагагічны савет школы. Педагагічная дзейнасць. // Прызначаны для падрыхтоўкі педагогаў. Педагагічныя навучальныя ўстановы.
3. Які мае адносіны да педагогікі. Педагагічная літаратура.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
значэ́нне, ‑я, н.
1. Сэнс, змест. Прамое і пераноснае значэнне. □ Да вушэй ігракоў даляталі толькі словы, але не значэнне іх: звон срэбра .. глушыў іх. Колас. Зараз усё наваколле перад .. поглядам [Білі] набыло новае значэнне. Гамолка.
2. Важнасць, значнасць. Гістарычнае значэнне. Прадпрыемства агульнасаюзнага значэння. □ Тыя здарэнні, што наспяваюць у гушчы рыжскіх рабочых, маюць агромністае, усерасійскае значэнне. Гартны. // Грамадская роля, прызначэнне. Выхаваўчае значэнне мастацкай літаратуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МАРАЛЁЎСКІ (Юзаф) (5.3.1777, г. Гарадок, паводле інш. крыніц, каля г. Орша Віцебскай вобл. — 12.8.1845),
бел. педагог, паэт. Скончыў клас рыторыкі ў Аршанскім езуіцкім калегіуме (1790), вывучаў франц. мову ў Полацкім езуіцкім калегіуме, лац. і польск. л-ру ў Оршы. З 1794 настаўнік у езуіцкіх калегіумах у Мсціславе, Магілёве, Полацку. З 1806 праф. рыторыкі, паэтыкі і рус. мовы ў езуіцкім калегіуме ў Пецярбургу, з 1810 у Оршы, дзе загадваў і б-кай кляштара. З 1814 сакратар ордэна езуітаў бел. правінцыі, з 1816 «міністр» (адміністратар) Полацкай езуіцкай акадэміі. У 1818 пераехаў на Валынь. Друкаваўся ў час. «Miesięcznik Połocki» («Полацкі штомесячнік»), «Вестник Европы». Пісаў на польск., лац., рус. мовах. Творчасць М. выяўляла характэрныя рысы л-ры ў часы пераходу ад класіцызму да рамантызму. Адначасова з класіцыстычнымі трэнамі, элегіямі, эпіграмамі, панегірыкамі, наследаваннямі Гарацыю пісаў у перадрамант. стылі лірычныя песні, у якіх з агульнагуманіст. і хрысціянскіх пазіцый разважаў пра выхаваўчае значэнне паэзіі, выказваў замілаванне да прыроды і роднага краю.
Тв.:
Wiersze. Wrocław etc., 1983.
У.І.Мархель.
т. 10, с. 104
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
педагагі́чны
(гр. paidogogikos)
1) які мае выхаваўчае значэнне, адпавядае правілам педагогікі (напр. п-ая літаратура);
2) які мае адносіны да педагога, прызначаны для падрыхтоўкі педагогаў (напр. п-ая дзейнасць, п-ае вучылішча).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)