працо́ўна-выхава́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. працо́ўна-выхава́ўчы працо́ўна-выхава́ўчая працо́ўна-выхава́ўчае працо́ўна-выхава́ўчыя
Р. працо́ўна-выхава́ўчага працо́ўна-выхава́ўчай
працо́ўна-выхава́ўчае
працо́ўна-выхава́ўчага працо́ўна-выхава́ўчых
Д. працо́ўна-выхава́ўчаму працо́ўна-выхава́ўчай працо́ўна-выхава́ўчаму працо́ўна-выхава́ўчым
В. працо́ўна-выхава́ўчы (неадуш.)
працо́ўна-выхава́ўчага (адуш.)
працо́ўна-выхава́ўчую працо́ўна-выхава́ўчае працо́ўна-выхава́ўчыя (неадуш.)
працо́ўна-выхава́ўчых (адуш.)
Т. працо́ўна-выхава́ўчым працо́ўна-выхава́ўчай
працо́ўна-выхава́ўчаю
працо́ўна-выхава́ўчым працо́ўна-выхава́ўчымі
М. працо́ўна-выхава́ўчым працо́ўна-выхава́ўчай працо́ўна-выхава́ўчым працо́ўна-выхава́ўчых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэабілітацы́йна-выхава́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэабілітацы́йна-выхава́ўчы рэабілітацы́йна-выхава́ўчая рэабілітацы́йна-выхава́ўчае рэабілітацы́йна-выхава́ўчыя
Р. рэабілітацы́йна-выхава́ўчага рэабілітацы́йна-выхава́ўчай
рэабілітацы́йна-выхава́ўчае
рэабілітацы́йна-выхава́ўчага рэабілітацы́йна-выхава́ўчых
Д. рэабілітацы́йна-выхава́ўчаму рэабілітацы́йна-выхава́ўчай рэабілітацы́йна-выхава́ўчаму рэабілітацы́йна-выхава́ўчым
В. рэабілітацы́йна-выхава́ўчы (неадуш.)
рэабілітацы́йна-выхава́ўчага (адуш.)
рэабілітацы́йна-выхава́ўчую рэабілітацы́йна-выхава́ўчае рэабілітацы́йна-выхава́ўчыя (неадуш.)
рэабілітацы́йна-выхава́ўчых (адуш.)
Т. рэабілітацы́йна-выхава́ўчым рэабілітацы́йна-выхава́ўчай
рэабілітацы́йна-выхава́ўчаю
рэабілітацы́йна-выхава́ўчым рэабілітацы́йна-выхава́ўчымі
М. рэабілітацы́йна-выхава́ўчым рэабілітацы́йна-выхава́ўчай рэабілітацы́йна-выхава́ўчым рэабілітацы́йна-выхава́ўчых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сацыя́льна-выхава́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сацыя́льна-выхава́ўчы сацыя́льна-выхава́ўчая сацыя́льна-выхава́ўчае сацыя́льна-выхава́ўчыя
Р. сацыя́льна-выхава́ўчага сацыя́льна-выхава́ўчай
сацыя́льна-выхава́ўчае
сацыя́льна-выхава́ўчага сацыя́льна-выхава́ўчых
Д. сацыя́льна-выхава́ўчаму сацыя́льна-выхава́ўчай сацыя́льна-выхава́ўчаму сацыя́льна-выхава́ўчым
В. сацыя́льна-выхава́ўчы (неадуш.)
сацыя́льна-выхава́ўчага (адуш.)
сацыя́льна-выхава́ўчую сацыя́льна-выхава́ўчае сацыя́льна-выхава́ўчыя (неадуш.)
сацыя́льна-выхава́ўчых (адуш.)
Т. сацыя́льна-выхава́ўчым сацыя́льна-выхава́ўчай
сацыя́льна-выхава́ўчаю
сацыя́льна-выхава́ўчым сацыя́льна-выхава́ўчымі
М. сацыя́льна-выхава́ўчым сацыя́льна-выхава́ўчай сацыя́льна-выхава́ўчым сацыя́льна-выхава́ўчых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ідэ́йна-выхава́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ідэ́йна-выхава́ўчы ідэ́йна-выхава́ўчая ідэ́йна-выхава́ўчае ідэ́йна-выхава́ўчыя
Р. ідэ́йна-выхава́ўчага ідэ́йна-выхава́ўчай
ідэ́йна-выхава́ўчае
ідэ́йна-выхава́ўчага ідэ́йна-выхава́ўчых
Д. ідэ́йна-выхава́ўчаму ідэ́йна-выхава́ўчай ідэ́йна-выхава́ўчаму ідэ́йна-выхава́ўчым
В. ідэ́йна-выхава́ўчы (неадуш.)
ідэ́йна-выхава́ўчага (адуш.)
ідэ́йна-выхава́ўчую ідэ́йна-выхава́ўчае ідэ́йна-выхава́ўчыя (неадуш.)
ідэ́йна-выхава́ўчых (адуш.)
Т. ідэ́йна-выхава́ўчым ідэ́йна-выхава́ўчай
ідэ́йна-выхава́ўчаю
ідэ́йна-выхава́ўчым ідэ́йна-выхава́ўчымі
М. ідэ́йна-выхава́ўчым ідэ́йна-выхава́ўчай ідэ́йна-выхава́ўчым ідэ́йна-выхава́ўчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

культу́рна-выхава́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. культу́рна-выхава́ўчы культу́рна-выхава́ўчая культу́рна-выхава́ўчае культу́рна-выхава́ўчыя
Р. культу́рна-выхава́ўчага культу́рна-выхава́ўчай
культу́рна-выхава́ўчае
культу́рна-выхава́ўчага культу́рна-выхава́ўчых
Д. культу́рна-выхава́ўчаму культу́рна-выхава́ўчай культу́рна-выхава́ўчаму культу́рна-выхава́ўчым
В. культу́рна-выхава́ўчы (неадуш.)
культу́рна-выхава́ўчага (адуш.)
культу́рна-выхава́ўчую культу́рна-выхава́ўчае культу́рна-выхава́ўчыя (неадуш.)
культу́рна-выхава́ўчых (адуш.)
Т. культу́рна-выхава́ўчым культу́рна-выхава́ўчай
культу́рна-выхава́ўчаю
культу́рна-выхава́ўчым культу́рна-выхава́ўчымі
М. культу́рна-выхава́ўчым культу́рна-выхава́ўчай культу́рна-выхава́ўчым культу́рна-выхава́ўчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навуча́льна-выхава́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуча́льна-выхава́ўчы навуча́льна-выхава́ўчая навуча́льна-выхава́ўчае навуча́льна-выхава́ўчыя
Р. навуча́льна-выхава́ўчага навуча́льна-выхава́ўчай
навуча́льна-выхава́ўчае
навуча́льна-выхава́ўчага навуча́льна-выхава́ўчых
Д. навуча́льна-выхава́ўчаму навуча́льна-выхава́ўчай навуча́льна-выхава́ўчаму навуча́льна-выхава́ўчым
В. навуча́льна-выхава́ўчы (неадуш.)
навуча́льна-выхава́ўчага (адуш.)
навуча́льна-выхава́ўчую навуча́льна-выхава́ўчае навуча́льна-выхава́ўчыя (неадуш.)
навуча́льна-выхава́ўчых (адуш.)
Т. навуча́льна-выхава́ўчым навуча́льна-выхава́ўчай
навуча́льна-выхава́ўчаю
навуча́льна-выхава́ўчым навуча́льна-выхава́ўчымі
М. навуча́льна-выхава́ўчым навуча́льна-выхава́ўчай навуча́льна-выхава́ўчым навуча́льна-выхава́ўчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

палі́тыка-выхава́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. палі́тыка-выхава́ўчы палі́тыка-выхава́ўчая палі́тыка-выхава́ўчае палі́тыка-выхава́ўчыя
Р. палі́тыка-выхава́ўчага палі́тыка-выхава́ўчай
палі́тыка-выхава́ўчае
палі́тыка-выхава́ўчага палі́тыка-выхава́ўчых
Д. палі́тыка-выхава́ўчаму палі́тыка-выхава́ўчай палі́тыка-выхава́ўчаму палі́тыка-выхава́ўчым
В. палі́тыка-выхава́ўчы (неадуш.)
палі́тыка-выхава́ўчага (адуш.)
палі́тыка-выхава́ўчую палі́тыка-выхава́ўчае палі́тыка-выхава́ўчыя (неадуш.)
палі́тыка-выхава́ўчых (адуш.)
Т. палі́тыка-выхава́ўчым палі́тыка-выхава́ўчай
палі́тыка-выхава́ўчаю
палі́тыка-выхава́ўчым палі́тыка-выхава́ўчымі
М. палі́тыка-выхава́ўчым палі́тыка-выхава́ўчай палі́тыка-выхава́ўчым палі́тыка-выхава́ўчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ГІГІЕ́НА ДЗЯЦЕ́Й І ПАДЛЕ́ТКАЎ,

галіна гігіены, якая распрацоўвае і ажыццяўляе прафілакт. мерапрыемствы па ахове і ўмацаванні здароўя падрастаючага пакалення. Вывучае ўплыў прыродных і сац. фактараў на растучы арганізм, яго ўзаемадзеянне з навакольным асяроддзем і распрацоўвае на гэтай аснове гігіенічныя нарматывы.

Асн. праблемы гігіены дзяцей і падлеткаў: заканамернасці росту і развіцця дзіцячага арганізма, стан здароўя дзяцей і падлеткаў і фактары, якія яго фарміруюць, гігіенічныя асновы рэжыму дня і навуч.-выхаваўчага працэсу, гігіена фіз. і працоўнага выхавання, навучання і прафес. адукацыі вучняў; гігіена харчавання ў дзіцячых калектывах, гігіенічныя асновы праектавання і будовы ўстаноў для дзяцей і падлеткаў, патрабаванні да іх добраўпарадкавання і абсталявання, гігіенічнае выхаванне і навучанне здароваму ладу жыцця.

На Беларусі гігіена дзяцей і падлеткаў — частка сан.-эпідэміялагічнай службы і пададдзел яе асн. устаноў — цэнтраў гігіены і эпідэміялогіі. Распрацоўваюцца крытэрыі здароўя і метадалагічныя асновы комплекснай ацэнкі стану здароўя дзяцей, падлеткаў і моладзі; гігіенічныя аспекты аздараўлення ва ўмовах радыеэкалагічнага забруджання, гігіенічныя рэкамендацыі па аптымізацыі навуч.-выхаваўчага працэсу ў дзіцячых установах.

Літ.:

Гигиена детей и подростков. М., 1986.

Г.​В.​Лаўрыненка.

т. 5, с. 218

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ГРЫГО́Р’ЕЎ (Афанасій Рыгоравіч) (21.1.1782, слабада Васільеўская, Тамбоўская вобл., Расія — 13.5.1868),

рускі архітэктар, прадстаўнік маст. ампіру. Да 1804 прыгонны. Вучыўся ў І.​Дз.Жылярдзі, у Крамлёўскай арх. школе. З 1808 да 1840-х г. гал. архітэктар маск. Выхаваўчага дома. Сярод работ у Маскве: дамы Селязнёвай (цяпер Музей А.​С.​Пушкіна, 1814), Лапухіна — Станіцкай (цяпер Музей Л.​М.​Талстога), царква Вял. Ушэсця каля Нікіцкіх варот (1820-я г.); шэраг сядзібных дамоў у Маскоўскай вобл. У апошнія гады працаваў у духу эклектычнай архітэктуры.

т. 5, с. 477

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПЛЕСКАЦЭ́ВІЧ (Мікалай Міронавіч) (н. 11.3.1941, в. Мінічы Ляхавіцкага р-на Брэсцкай вобл.),

бел. вучоны ў галіне педагогікі. Канд. пед. н. (1989), праф. (1996). Засл. работнік адукацыі Беларусі (1991). Скончыў Мінскі пед. ін-т (1963). З 1965 у Бел. пед. ун-це (з 1985 заг. кафедры, з 1993 прарэктар). З 1999 узначальвае Рэсп. дзярж. інспекцыю сістэмы адукацыі Беларусі. Навук. працы па праблемах аптымізацыі вучэбна-выхаваўчага працэсу, арг-цыі н.-д. работы ў ВНУ, сучасных методыках выкладання.

Ю.М.Плескачэўскі.

т. 12, с. 423

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)