высыла́нне ср. вы́сылка ж., удале́ние; см. высыла́ць 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

высыла́цца несов., страд. высыла́ться; усыла́ться, удаля́ться; см. высыла́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

высыла́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. высылаць — выслаць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́слаць

‘да высылаць’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́шлю вы́шлем
2-я ас. вы́шлеш вы́шлеце
3-я ас. вы́шле вы́шлюць
Прошлы час
м. вы́слаў вы́слалі
ж. вы́слала
н. вы́слала
Загадны лад
2-я ас. вы́шлі вы́шліце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́слаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навытраса́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Трасучы, высылаць, выкінуць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэпартава́ць

(лац. deportare = вывозіць, высылаць)

выдаляць з краіны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

áusschicken vt высыла́ць; пасыла́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вы́церушыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак. што.

Разм. Трасучы, высылаць, выкінуць (што‑н. дробнае, сыпкае). Выцерушыць тытунь з кісета.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

deportować

незак. ссылаць; высылаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wysyłać

незак. высылаць, адпраўляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)